brutus
brutus, heavy, inert, immovable
- Lit., heavy, unwieldy, immovable (rare): brutum antiqui gravem dicebant, Paul. ex Fest. p. 31 Müll.: pondus, falling down with heavy weight, Lucr. 6, 105: tellus, * Hor. C. 1, 34, 9 (cf.: terra iners, id. ib. 3, 4, 45: immota tellus, Sen. Thyest. 1020: terra semper immobilis, Serv. ad Verg. A. 10, 102: Unde Horatius. Et bruta tellus): corpora neque tam bruta quam terrea, neque tam levia quam aetheria, Ap. Deo Socr. p. 47, 5.—
- II Trop., dull, stupid, insensible, unreasonable.
- A Of men: brutum dicitur hebes et obtusum ... Pacuvius Hermiona: et obnoxium esse aut brutum aut elinguem putes, Non. p. 77, 31 sq.: fortunam insanam esse et caecam et brutam perhibent philosophi, Pac. ap. Auct. Her. 2, 23, 36: quod bruti nec satis sardare queunt, Naev. ap. Fest. s. v. sardare, p. 322 Müll. (Bell. Punic. v. 65, p. 18 Vahl.): T. Manlius relegatus a patre ob adulescentiam brutam atque hebetem, Sen. Ben. 3, 37, 4; Ap. Met. 7, 9, 11; homo, Lact. 7, 4, 12; Prud. στεφ. 2, 66; cf. 2. Brutus, II. B.—Esp. in a play on the name, 2. Brutus, v. h. v.—
- B Of animals, irrational ( = ἀναίσθητος, Arist. Part. Anim. 3, 4) (so several times in Pliny the elder): animalium hoc maxime brutum (sc. sus), Plin. 8, 51, 77, § 207; 9, 29, 46, § 87; 11, 37, 70, § 183; 11, 39, 92, § 226.—But only late Lat. as a general designation of animals opp. to men, our brute, irrational, dumb, Greg. Mag. in Job, 10, 13, 23; 17, 30, 46 al.—
- C Of inanimate things: bruta fulmina et vana, ut quae nulla veniant ratione naturae, qs. striking blindly, Plin. 2, 43, 43, § 113: scitum Caesaris, thoughtless, inconsiderate, Prud. στεφ. 5, 66.—* Sup., Jul. Val. Rer. Gest. Alex. Magn. 3, 67.
expertem sensus cum bruta mente vagando
nolumus esse sicut ~a animalia [AS: ], quae nihil sciunt nisi herbam et aquamstunte nytenu
utrum ~a animalia animas habeant necne
per montanos Scotos, quos ~os vocant, et Galwalenses, qui nec locis nec personis parcere norunt
que quidem victualia ‥ J. W. ceperat de ~is Hibernicis rebellibus domini regis de villa de Dengell
est certe asello cui insidebat ~ior
~a sensus habent
numquid dicemus a ~is sumi sacramentaliter?
hec dantur ~is ad instructionem hominis
[(prisonum ] corpora velut ~orum cadavera in preparatam foveam projecerunt
fabule poetarum ‥ fingentium ~a fuisse locuta
necat pestilencia viros atque bruta(
- 1. zwaar, massief [tellus];
- 2. sloom, log [corpus];
- 3. stompzinnig, dom.
頑如石。無靈。㤓。 Bruta tellus 不動之地。Bruta fortuna 不分明之造化。Animal brutum 無靈之獸。Bruta fulmina 不分人擊之雷。
Suggest a Translation
See an image
Non tam facile justum habetur cor, ut etiam quibusdam simplicia atque Bruta referentibus tantummodo verba credere omnino festinetis.
Brucus, etc. Vide Festum in Brutus, et supra Brutalis.
- 2 GAR-, heavy, inert, immovable: tellus, H.—Dull, insensible, irrational, Her.
-
…aut bono nomine centesimis contentus non erat aut non bono quaternas centesimas sperabat. habes meam causam. quae si Bruto non probatur, nescio cur illum amemus. sed avunculo eius certe probabitur, praesertim cum senatus consultum modo factum…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…audies ex me fortasse quod non omnes probent. an tu, inquit, id laboras, si huic modo Bruto probaturus es Plane, inquam, Attice, disputationem hanc de oratore probando aut improbando multo malim tibi et Bruto…
M. Tullius Cicero, Brutus
-
…. sed nescio quo modo facilius in timore benigni quam in victoria grati reperiuntur. ego enim, D. Bruto liberato cum laetissimus ille civitati dies inluxisset idemque casu Bruti natalis esset, decrevi ut in fastis ad eum diem…
Cicero, Epistulae ad Brutum
-
…profecto iucundum, mihi certe erit gratum. vale. Scr. Romae paulo post ep. xiii. CICERO BRVTO S. L. Titio Strabone, equite R. in primis honesto et ornato, familiarissime utor ; omnia…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…, id maiores nostri ne in rege quidem ferre potuerunt. L. Brutus regem superbum non tulit D. Brutus sceleratum atque impium regnare patietur Antonium quid Tarquinius tale qualia innumerabilia et facit et fecit Antonius senatum etiam reges habebant…
Cicero, Philippicae
-
…erat autem nihil novi quod aut scriberem aut ex te quaererem, nisi forte hoc ad rem putas pertinere. Brutus noster misit ad me orationem suam habitam in contione Capitolina petivitque a me ut eam ne ambitiose corrigerem ante quam…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…cumulatum est, idque virtutis est proprium, certe omnes virtutis compotes beati sunt. Et hoc quidem mihi cum Bruto convenit, id est cum Aristotele Xenocrate Speusippo Polemone. sed mihi videntur etiam beatissimi. quid enim deest ad…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…belli civilis aut nemo sequetur aut ii sequentur qui facile vincantur. venio ad tertiam. gratas fuisse meas litteras Bruto et Cassio gaudeo. itaque iis rescripsi. quod Hirtium per me meliorem fieri volunt, do equidem operam et…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…Bruto probaturus es Plane, inquam, Attice, disputationem hanc de oratore probando aut improbando multo malim tibi et Bruto placere, eloquentiam autem meam populo probari velim. Etenim necesse est, qui ita dicat, ut a multitudine…
M. Tullius Cicero, Brutus
-
…; victi et nondum restituti quid faciet auges etiam tu mihi timorem, qui in Oratore tuo caves tibi per Brutum et ad excusationem socium quaeris. Ubi hoc omnium patronus facit, quid me, veterem tuum, nunc omnium…
Cicero, Epistulae ad Familiares