bubalion
būbălĭon, ii, n., = βουβάλιον,
- a wild cucumber, App. Herb. 113.
būbalion, ī, n. (βουβάλιον), die wilde Gurke, Ps. Apul. herb. 113.
būbălĭon, ĭī, n. (βουβάλιον), concombre sauvage : Ps. Apul. Herb. 113.