bucula
bucula, a heifer, young cow
1. būcula (bōcula), ae, f. (Demin. v. bos), eine junge Kuh zur Zucht, eine Stärke, Färse, Verg. ecl. 8, 86 (dazu Voß); georg. 1, 375. Arnob. 1, 28. Sulpic. Sev. dial. 1 (2), 9, 4. – als Kunstwerk, Cic. Verr. 4, 135. Plin. 34, 57. Auson. epigr. 56, 1. p. 211 Schenkl.
2. būcula, s. buccula.
vacca vel buccula,cu
~a,cealf
~a, vacca
rusticus ‥ habeat ‥ juvencas, ‥ juvencos, buculos, onagros, ~as, bubalos
ex Mauritaniae desertis locis advectum ad nos est animal ‥ forma et aspectu inter cervam et juvencam, unde ‥ voco moschelaphum vel ~am cervinam
buccula,buuc
buccula,buc
būcŭla, (14) æ, f. (dim. de bos ), génisse : ex ære Myronis Cic. Verr. 2, 4, 135, la génisse de Myron en bronze.
Pascua. Gloss. Isid. f.
Buculta, inquit Barthius Adversar. 14. 8.
Corveiæspecies cum pari boum. Codex MS. Irminonis Abb. Sangerm. fol. 53.
Winegaudus... habet de terra arabili bunnariaIbidem :iii. .. et facit inde Buculas.
Habentem de terra arabili bun.iii. et facit inde Buculas.
boucle, vel de umbone clypei, sive de clypeo. Certe in locis compluribus Polyptychi armorum fabricatio colonis pro censu indicitur ; conf. 9, 150. pag. 97. 13, 102. pag. 149. etc.
būcŭla, ae, f.: giovenca.
būcula (bōc-) ae, f dim.
- bos, a heifer, young cow, V.: ex aere Myronis, the brazen heifer.