butus
būtus, a, um (part. de lʼinus. buo ), c. imbutus : Gloss. 4, 596, 20.
Domus sita Parisius in vico sine capite, sive sine Buto, vulgariter dicto d'Amboise prope plateam Mauberti.Testam. ann. 1433. ex Tabul. eccl. Massil. :
Paramenta altaris de panno auri et de veluto rubeo circumcirca, cum armis nostris in quolibet Buto, in quibus sunt tres peciæ.Hinc forte
Bouylle, eadem notione, in Lit. remiss. ann. 1478. ex Reg. 206. Chartoph. reg. ch. 145 :
Jehan Noel marinier demourant à la Bouylle du kay de Rouen, etc.