buxetum
buxētum, i, n. [buxus],
- a plantation of boxwood, Mart. 2, 14, 15: tonsile, id. 3, 58, 3.
buxētum, ī, n. (buxus), eine Buxbaumpflanzung, tonsile, Mart. 3, 58, 3: Plur., Mart. 2, 14, 15.
buxētum, ī, n. (buxus), lieu planté de buis : Mart. 3, 58, 3.
Monachis ibidem, Deo et Apostolo clavigero summo medietatem Buxeti, tam in silvis quam in agris cultis et incultis, concedo, medietatem quoque decimæ Loconis villæ, quam in guadio habeo.Alia eadem de re ibidem habet,
Buxidum.