caesura
caesūra, ae, f. [caedo]
- A cutting, felling, hewing, hewing off ligni, Plin. 16, 43, 84, § 230; silvae, id. 17, 20, 34, § 151—
- B Meton. (abstr. pro concr.), that which is hewn or cut off, Plin. 8, 26, 40, § 96.—
- II In metre, a pause in a verse, caesura; called also incisio, Diom. p. 496 P.; Bed. Metr. p. 2368 ib.
caesūra, ae, f. (caedo), I) das Hauen, Fällen, arboris, Plin. 16, 230: silvae, Plin. 17, 150. – meton., recentes arundinum caesurae, frisch abgeschnittene Rohrstauden, Plin. 8, 96. – II) übtr., als t. t. der Metrik = incisio, der Einschnitt, Abschnitt, die Zäsur, auch im Plur., Diom. 497, 6. Prisc. part. XII vers. Aen. 1, 6. p. 460, 16 u. 1, 9. p. 461, 16 K.
cesura,toheawenne
heroici exametri versificatio vel ~arum scansio
nec minus ~arum intuendus est status, quae et ipsae sunt quatuor, penthemimeris, hepthemimeris, cata triton trochaeon, bucolice tome
ut fiat [sic ] ~e et distinctiones et versus finales
muliebribus modis notularum articulorumque ~is
cæsūra, æ, f. (cædo), ¶ 1 action de couper, coupe : cæsura silvæ Plin. 17, 150, coupe dʼun bois ¶ 2 coupure, endroit où une chose est coupée : Plin. 8, 96 || césure [terme de métrique] : Diom. 497, 6.
- 1. (Plin. Mai.) het hakken, vellen [arboris; ligni; silvae];
- 2. (Laatl.) (metr. t.t.) cesuur, verssnede, pauze in een vers.
Damus... Cæsuram, ubi fruteta occurrunt, ruricolis ad ædificandas sepes.