calcaneum
calcānĕum, i, n. (calcānĕus, i, m., Isid. Orig. 11, 1, 14; Ambros. in Psa. 48) [calx] (a rare form for calx),
- the heel, Verg. M. 36: camelorum, Lampr. Elag. 20.
calcāneum, ī, n. (seltene Form für calx), die Ferse, Lampr. Heliogr. 20, 5 u. Eccl. (s. Rönsch Itala p. 29). – Nbf. calcāneus, ī, m., Ambros. in psalm. 48, 10. Isid. 11, 1, 14. – ➳ Ps. Verg. moret. 36 ist wahrsch. der ganze Vers unecht, s. Haupt opusc. 1, 38 sq.
calcānĕum, ī, n. (calco), talon : Tert. Cult. 2, 7 || sabot du chameau : Lampr. Hel. 20.
Cum illustris domina Margareta, tunc Flandriæ comitissa, adversus Romanum imperium... indevotionis erecto Calcaneo, ipsum imperium sive regem per ingratitudinis vitium adeo provocasset, etc.
Vix aliquem de principibus suis, qui forte Calcaneum suum contra eum levaret, possit armis compescere.