calefactorius
călĕfactōrĭus, a, um, adj. [calefacio],
- having a warming or heating power, Plin. Val. 1, 38; Theod. Prisc. de Diaeta, 10.
calefactōrius, a, um (calefacio), erwärmend, Plin. Val. 1, 38. Theod. Prisc. de diaeta 10. – subst., calefactōrium, i, n., ein Tiegel zum Wärmen der Speisen, Macrob. excerpta Paris. (V) p. 606, 36 K.
pile ~ie sunt tres(
~ium nullus ingrediatur ‥ excepto precentore ‥ et ad calefaciendum incaustum, et scriptoribus ad siccandum percamenum
abbas T. [ob. 1197 ] ~ium et coquinam ‥ edificavit
in ~io constituendo
non habuit necesse decetero ‥ purgatoriis, ~iis dissolventibus uti
adhibere ~ium ut dissolvatur dolor
~ium ex aqua calida
j ~ium pro pomis
j ~ium pro cibis calefaciendis; ij ~ia pro aqua calefacienda
de j ~io argent’ alb’ signato extra in tenell’ uno scuto de armis Anglie et Francie quartellatis cum cooperculo ponderis lviij s. v d.
coquina: ‥ j parvum calafactorium
~ium, A.a chawfur , ‥ hoc calafactorium,a †schasure [l. ]schafure
a chafer , ~ium, †stutra [l. scutra ], coculum
tria ~ia de cupro vocatachavyngdysshes
pro grosso argento ‥ ad ‥ duo ~ia pugnorum
[ad faciendum ] j ~ium ‥ et j wispilionem [pro monachis Westm’ ]
item j ~ium de laton’ pro manibus calefaciendis(
j ~ium argenti deauratum cum nodis curiosis insculptis
j ~ium stomachi eneum precii viij d.
călĕfactōrĭus, a, um (calefacio), qui a la propriété dʼéchauffer : Ps. Th. Prisc. Diæt. 10.