About
Menu

calengiare

calengiare [AN chalengier, OF chalongier] , to challenge (jurors). b to accuse (a person). c to dispute (a verdict). 1211 venerunt illa A. cum suis et alius R., ut debuerunt venire, cum xxxvj; et ipsa A. atingit quod uni erunt homines sui et alii parentes et tunc illos calingavit CurR VI 118.  b 1313 in nostro parlamento ‥ provisum est ‥ quod nullus ‥ tempore futuro appelletur vel chalengetur occasione prisie, detencionis vel mortis Petri de Gavaston’ Tract. Ed. II 18 (cf. ib. 19: quod nullus ‥ sit ~atus, captus vel imprisionatus ‥ occasione redditus dicti P. in Angliam).  c s1287 quedam assisa dixit ‥ quod quicquid est inter A. ‥ et T. est warenna ejus; sed dictum istud a ministro regis fuit ~iatum Ann. Worc. 493.

Saved

Recent