caleo
caleo, to be warm, be hot, glow
- I Lit.: calet aqua; eamus hinc intro ut laves, Plaut. Bacch. 1, 1, 73 (107): sentiri hoc putat, ut calere ignem, Cic. Fin. 1, 9, 30: os calet tibi, Plaut. Rud. 5, 2, 39 (1326): sole calente, Tib. 1, 5, 22: terrae alio sole calentes, Hor. C. 2, 16, 18: calens favilla, id. ib. 2, 6, 22: ture calent arae, Verg. A. 1, 417: calentibus aris, Ov. M. 12, 152: calituras ignibus aras, id. ib. 13, 590: guttae calentes, id. ib. 7, 283: epulae, id. ib. 8, 671: sulphur, id. ib. 14, 86.—Poet. sometimes for aestuare, subject., to feel warm: ut fortunati sunt fabri ferrarii, Qui aput carbones adsident! semper calent, Plaut. Rud. 2, 6, 47 (531): febre, Juv. 10, 218: rabie, Val. Fl. 3, 216; cf.: caluit et hodie Faustina, Aur. ap. Front. Ep. ad M. Caes. 5, 11.—
- II Trop.
- A To glow in mind, to be roused, warmed, inflamed (class.; in prose less freq. than ardere): (leones) permixtā caede calentes, inflamed by indiscriminate slaughter, Lucr. 5, 1312; cf. id. 3, 643; Hirt. ap. Cic. Att. 15, 6, 2: admirando, irridendo calebat, Cic. Brut. 66, 234: in re frigidissimā cales, in ferventissimā cales, Auct. Her. 4, 15, 21: animis jam calentibus, Quint. 4, 1, 59: Romani calentes adhuc ab recenti pugnā proelium ineunt, Liv. 25, 39, 9: at ille utendum animis dum spe calerent ratus, are animated, Curt. 4, 1, 29: feminā calere, to become enamored of, Hor. C. 4, 11, 33; cf.: Lycidan quo calet juventus, id. ib. 1, 4, 19: puellā, Ov. Am. 3, 6, 83: amore, id. A. A. 3, 571; Mart. 7, 32, 12: igne, id. 5, 55, 3: desiderio Conjugis abrepti, to be inflamed with desire, Ov. M. 7, 731; also, to be troubled, perplexed: haec velim explices; etsi te ipsum istic jam calere puto, Cic. Att. 7, 20, 2; Cael. ap. id. Fam. 8, 6, 51: alio mentis morbo, to labor under (the figure derived from fever, v. supra), Hor. S. 2, 3, 80; and so of the passion for scribbling: mutavit mentem populus levis et calet uno Scribendi studio, now the rage for writing and versifying is the general disease of our people, id. Ep. 2, 1, 108: narratur et prisci Catonis Saepe mero caluisse virtus, id. C. 3, 21, 12; Stat. Th. 5, 263.—
- β With inf.: tubas audire, Stat. Th. 4, 261; Claud. Nupt. Hon. 10, 287; id. Ep. 1, 29.—
- γ With ad: ad nova lucra, Prop. 4 (5), 3, 62.—
- B Of abstract things, to be carried on warmly, to be urged on zealously: illud crimen de nummis caluit re recenti, nunc in causā refrixit, Cic. Planc. 23, 55: judicia calent, i. e. magnā diligentiā et ardore exercentur, id. Att. 4, 16, 3: calebant nundinae, id. Phil. 5, 4, 11: posteaquam satis calere res Rubrio visa est, i. e. seemed sufficiently ripe for execution, id. Verr. 2, 1, 26, § 66: Veneris bella calent, rage, Tib. 1, 10, 53: et mixtus lacrimis caluit dolor, Stat. Th. 3, 383.—
- C To be yet warm, new, or fresh (the figure taken from food): at enim nihil est, nisi, dum calet, hic agitur, Plaut. Poen. 4, 2, 92 (914): illi rumores de comitiis caluerunt, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 1, 2.—
- D (Effectus pro causā.) Of a place, to be eagerly sought, to be frequented (rare): ungularum pulsibus calens Hister, often trod, Mart. 7, 7, 2.
- 1. warm, heet zijn, gloeien; ➤ aqua, ignis calens; epulae calent;
- 2. (v. personen en emoties) in opwinding verkeren, ontvlamd zijn, gloeien [in agendo];
- 3. in hartstocht ontbrand zijn, van liefde gloeien (voor: abl.) [puellā];
- 4. nog warm, nog nieuw of vers zijn; ➤ crimen calet;
- 5. met (grote) ijver gedaan worden; ➤ indicia calent (Cic.).
熱温。有精神。 — causa meliore 旣有理大盼望。 — spe 大盼望。— scribendi studio 大用心寫字。 Judicia calent官司快辦。Dum res calet 事情通行之時。Calent loca 此等處來往多。Cum caletur maxime 天氣大熱之時。
Suggest a Translation
See an image
- 3 CAL-, to be warm, be hot, glow: ut calere ignem: terrae sole calentes, H.: ture calent arae, V.: ignibus arae, O.: sole calente, Tb.: spoliant calentia membra, while still warm, V.: febre, Iu.— Fig., to glow, be roused, be warmed, be inflamed: inridendo calebat: ab recenti pugnā, L.: feminā, to become enamoured of, H.: scribendi studio, H.: dum animi spe calerent, Cu.: desiderio Coniugis abrepti, O.— To be troubled, perplexed: te istic iam calere puto: alio mentis morbo, to labor under, H.: cales venenis officina, fume(like) a laboratory, H.—To be driven hotly, be urged on zealously: iudicia calent: satis calere res Rubrio visa est, i. e. ripened: Veneris bella calent, rage, Tb.
-
…Iove digna tuoque beatum nescio quem factura toro, pete dixerat umbras altorum nemorum et nemorum monstraverat umbras, dum calet et medio sol est altissimus orbe. Quodsi sola times latebras intrare ferarum, praeside tuta deo nemorum secreta subibis…
Ovid, Metamorphoses
-
…pecunia iubebat incidi. haec se ex commentariis C. Caesaris, quorum ipse auctor erat, agere dicebat. calebant in interiore aedium parte totius rei publicae nundinae ; mulier sibi felicior quam viris auctionem provinciarum regnorumque faciebat ; restituebantur…
Cicero, Philippicae
-
…. non enim ut eriperent nobis socii civitatem, sed ut in eam reciperentur petebant. Sulla cum Scipione inter cales et Teanum, cum alter nobilitatis florem, alter belli socios adhibuisset, de auctoritate senatus, de suffragiis populi…
Cicero, Philippicae
-
…in terrena natura perspici potest. nam et lapidum conflictu atque tritu elici ignem videmus et recenti fossione terram fumare calentem, atque etiam ex puteis iugibus aquam calidam trahi, et id maxime fieri temporibus hibernis, quod magna vis…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…quod, si ita esset, non modo iter meum interclusum sed me ipsum plane exceptum putabam. itaque tum Cales processi, ut ibi potissimum consisterem, dum certum nobis ab Aesernia de eo quod audieram referretur. at mihi…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…te ne gratuita quidem eorum suffragia tulisse. illud vero crimen de nummis quos in circo Flaminio deprehensos esse dixisti caluit re recenti, nunc in causa refrixit. neque enim qui illi nummi fuerint nec quae tribus nec qui divisor…
Cicero, pro Plancio
-
…Amano nescio quid cohorticularum amisit. hoc sic nuntiatum est. quod tibi supra scripsi Curionem valde frigere, iam calet ; nam ferventissime concerpitur. levissime enim, quia de intercalando non obtinuerat, transfugit ad populum et pro Caesare…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…verbis, etsi fallebat in eo ipso sic intervallis, exclamationibus, voce suavi et canora, admirando inridebat, calebat in agendo, ut ea quae deerant non desiderarentur. Ita, tamquam Curio copia non nulla verborum, nullo…
M. Tullius Cicero, Brutus
-
…est Phalarimne an Pisistratum sit imitaturus. haec velim explices et me iuves consilio ; etsi te ipsum istic iam calere puto, sed tamen quantum poteris. ego si quid hic hodie novi cognoro, scies ; iam enim aderunt…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…esse ratione neque disputatione, quam ob rem voluptas expetenda, fugiendus dolor sit. sentiri haec putat, ut calere ignem, nivem esse albam, dulce mel. quorum nihil oportere exquisitis rationibus confirmare, tantum satis esse admonere…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum