calleo
calleo, to be callous
Could not find callerem in Logeion dictionaries.
callerem Verb: imperfect active subjunctive 1st singular of calleo
- I Neutr.
- A Lit., to be callous, to be thickskinned (rare): plagis costae callent, Plaut. Ps. 1, 2, 4 (135); Caecil. ap. Non. p. 258, 10: callent rure manus, Auct. Aetn. 260; Plin. 11, 37, 84, § 211.—
- B Trop. *
- 1 To be hardened, insensible, unfeeling: in illis rebus exercitatus animus callere jam debet atque omnia minoris existimare, Serv. Sulp. ap. Cic. Fam. 4, 5, 2; cf. callisco.—
- 2 To be practised, to be wise by experience, to be skilful, versed in; in a pun on the literal sense A. supra: callum aprugnum callere aeque non sinam, Plaut. Poen. 3, 2, 2 (579); cf. id. ib. v. 1 (578); so id. Pers. 2, 5, 4 (305): omnes homines ad suum quaestum callent, id. Truc. 5, 40 (932) (cf. id. ib. 2, 4, 62 (413): callidus ad quaestum); Amm.15, 2, 4: melius quam viri callent mulieres, Att. ap. Non. p. 257, 31 (Trag. Rel. v. 28 Rib.): satin' astu et fallendo callet? id. ib. p. 258, 6 (Trag. Rel. v. 475 ib.): quod periti sumus in vitā atque usu callemus magis, id. ib. 258, 5: si in re navali, cujus esset ignarus, offendisset, eo plus in ea, quorum usu calleret, spei nactus, Liv. 35, 26, 10: cottidiano usu ejus (negotii) callebant, Val. Max. 8, 12, 1; Plin. 8, 25, 38, § 91; 9, 29, 46, § 86: augurandi studio Galli praeter caeteros callent, Just. 24, 4, 3: arte, Ser. ap. Non. p. 258, 2; Sol. 8: bellis callere, by military experience, Sil. 6, 90 sq.: fidibus, Ap. Flor. n. 18.—
- II Act., to know by experience or practice, to know, have the knowledge of, understand (freq., esp. in the poets; in Cic. very rare): memini et scio et calleo et commemini, Plaut. Pers. 2, 1, 8 (175); cf. id. ib. 3, 1, 52 (380); id. Poen. 3, 1, 71 (574): cuncta perdocte callet, id. Most. 1, 3, 122 (278): alicujus sensum, Ter. Ad. 533: istaec malitiosa non tam calleo, Afran. ap. Non. p. 482, 10 (Com. Rel. v. 124 Rib.): in colubras callet cantiunculam, Pompon. ib. 482, 9 (Com. Rel. v. 118 ib.): jura, Cic. Balb. 14, 32; Gell. 16, 10, 3: urbanas rusticasque res pariter, Liv. 39, 40, 4: artem, Tac. A. 13, 3: legitimum sonum digitis callemus et aure, Hor. A. P. 274 al. —
- β With inf. as object: multaque de rerum mixturā dicere callent, * Lucr. 2, 978; Hor. C. 4, 9, 49; Juv. 4, 142; Pers. 5, 105.—
- γ With acc. and inf.: quem Marcellini consiliarium fuisse callebant, Sisenn. ap. Non. p. 258, 8.—
- δ With rel.-clause: quo pacto id fieri soleat, calleo, Ter. Heaut. 548.
- —Hence, callens, entis, P. a., acquainted with, versed in, skilful, expert (very rare): qui sunt vaticinandi callentes, Plin. 21, 31, 105, § 182: utriusque linguae, Gell. 17, 5, 3: bellandi, Amm.16, 12, 32.—* Adv.: callenter, skilfully, cunningly; for the class. callide, Ap. Met. 4, 16, 14.
I intr., [au pr.] avoir la peau dure : Plin. 11, 211 || avoir des callosités, des durillons : Pl. Pers. 305 ; Ps. 136, etc.
II [fig.], intr. et tr., ¶ 1 intr., être endurci : Sulp. Ruf. d. Cic. Fam. 4, 5, 2 (cf. percallesco ) || être rompu à, être façonné, être au courant : Pl. Pers. 176, etc. ; alicujus rei usu callere Liv. 35, 26, 10, être rompu à la pratique dʼune chose ; fallendo callere Acc. Tr. 475, être passé maître en tromperies ; in re rustica Col. Rust. 3, 17, 3, être versé dans lʼart de la culture ; ad suum quæstum *Pl. Truc. 932, être expert en vue de son profit ¶ 2 tr., être expert en qqch., savoir à fond : Pœnorum jura callere Cic. Balbo 32, être versé dans la connaissance du droit carthaginois (jus civile Gell. 16, 10, 3, du droit civil) ; urbanas rusticasque res pariter callebat Liv. 39, 40, 5, [Caton] était également rompu à tout ce qui concerne la vie de la ville et de la campagne [droit civil, économie rurale] ; legitimum sonum digitis callemus et aure Hor. P. 274, nous savons reconnaître du doigt [en battant la mesure] et de lʼoreille un son conforme aux règles || [avec inf.] savoir parfaitement : Lucr. 2, 978 ; Hor. O. 4, 9, 49 ; Curt. 3, 2, 14 || [avec prop. inf.] Sisenna Hist. 44 (dans Non. 258, 8 ) ; Apul. M. 1, 3 || [avec intr. indir.] Ter. Haut. 548 ; Apul. Plat. 2, 23.
- 1. een harde huid, eelt hebben;
- 2. (metaf.) ervaren zijn (in: abl.) [artibus];
- 3. kennen, weten, verstand hebben van, ervaren zijn in (m. acc.) [iura; urbanas rusticasque res; leges].
生趼子。有見識。— jura (acc.) vel jure 諳律例。— in hoc 熟此工。— uti Dei muneribus 會用天主之恩。
Suggest a Translation
See an image
- callum, to be callous; hence, fig., to be experienced, be skilful, be versed: in ea, quorum usu calleret, L.— To know by experience, be skilled in, have the knowledge of, understand: illius sensum, T.: iura: urbanas rusticasque res pariter, L.: sonum digitis et aure, H.: Duram pauperiem pati, to know how, H.: deprendere, Iu.: quo pacto id fieri soleat calleo, T.
-
…honores omnis. hoc uno incommodo addito quid ad dolorem adiungi potuit aut qui non in illis rebus exercitatus animus callere iam debet atque omnia minoris existimare an illius vicem, cedo, doles quotiens in eam cogitationem necesse est et…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…. exceptum, inquit, est foedus, si qvid sacrosanctvm est. ignosco tibi, si neque Poenorum iura calles reliqueras enim civitatem tuam neque nostras potuisti leges inspicere ; ipsae enim te a cognitione sua iudicio publico reppulerunt .…
Cicero, pro Balbo
-
…pro libertate patriae, de dignitate, quae de morte, exsilio, paupertate scripsit copiosissime quanto autem magis illa callere videtur Philippus qui privigno minus tribuerit quam Cicero qui alieno tribuat desinat igitur gloriando etiam insectari dolores nostros. quid…
Cicero, Epistulae ad Brutum
-
…es dicto oboediens an non patri Futura. Scis iam tibi quae praecepi Omnia. Et ut surrupta fueris Docte calleo. Et qui parentes fuerint Habeo in memoria. necessitate me mala ut fiam facis. verum videto, me…
Plautus, Persa
-
…lingua magus est qui nostra sacerdos, quod tandem est crimen, sacerdotem esse et rite nosse atque scire atque callere leges cerimoniarum, fas sacrorum, ius religionum, si quidem magia id est quod Plato interpretatur, cum commemorat…
Apuleius, Apologia
-
…in omnem lugentes campi sic illos nomine dicunt. Hic, quos durus amor crudeli tabe peredit, secreti celant calles et myrtea circum silva tegit ; curae non ipsa in morte relinquunt. His Phaedram Procrimque locis, maestamque Eriphylen…
Vergil, Aeneid
-
…quae nec praestare quae pollicentur bona possunt nec omnium bonorum congregatione perfecta sunt, ea nec ad beatitudinem quasi quidam calles ferunt nec beatos ipsa perficiunt. eheu, quae miseros tramite deuios abducit ignorantia non aurum in uiridi quaeritis arbore…
Boethius, Consolatio Philosophiae
-
…, quod ad interiora transmissum ualidioribus haustibus uiam fecerit. adsit igitur rhetoricae suadela dulcedinis, quae tum tantum recta calle procedit cum nostra instituta non deserit cumque hac musica laris nostri uernacula nunc leuiores nunc grauiores modos succinat. quid…
Boethius, Consolatio Philosophiae
-
…sed plerumque praeruptae crebris oberrantibus rivis, qui ex radicibus montium manant. Thracas tamen leviter armatos praecedere iusserat scrutarique calles, ne occultus hostis in subeuntes erumperet. Sagittariorum quoque manus occupaverat iugum intentos arcus habebant moniti, non iter…
Curtius Rufus, Quintus, Historiae Alexandri Magni
-
…amplius quam ratio sententiarum sinebat, digredi cogeretur. Certis tamen eos constare numeris credo illis qui eam linguam probe callent. Amavit enim vir ille sanctus musicam piam et in ea studia nos magis ipse quam ullus alius auctor accendit…
Augustine, Saint, Epistulae. Selections.