callosus
callosus, hard-skinned, callous
callōsus, a, um, adj. [callum],
- with a hard skin, hard-skinned, thick-skinned, callous (not before the Aug. per.): ulcus, Cels. 6, 3: ulcera, Plin. 26, 14, 87, § 143: venter, id. 11, 37, 79, § 203: crassior callosiorque cutis, Plin. 11, 39, 92, § 226.—
- II In gen., solid, hard, thick: ova, * Hor. S. 2, 4, 14: acini uvae, Col. 3, 1, 5: olivae, Plin. 15, 3, 4, § 13: tactus, Pall. Sept. 17: orae (ulceris), Cels. 5, 28.
callōsus, a, um, Adi. m. Compar. (callum), hart-, dickhäutig, schwielig, verhärtet, cutis (apri), Apul.: cutis (hominis) callosior, Plin.: manus, schwielige, Sen.: orae ulcerum, Cels.: vetustate callosa (kallos) fit fistula, Cels. – c. resina, Plin.: ova, hart gesottene, Hor. sat. 2, 4, 14: asparagos callosiores reddes, Apic. 3, 66.
in cujus genibus cutis callosa refertur
insuper expertus calloso corpore lepram
~a,wearihte , ‥ ~i,hreofe oððe wearrihte , ‥ †colosus, i. infirmus,hreof
cutis continet duas partes, sc. partem ~am exterius ‥
†tallus [? l. tylus ], †tallosa [? l. ~a ] ‥ cicatrix, carnositas idem
porus equivocum est ad parvum foramen [πόρος ] et ~um [πῶρος ], id quod nascitur inter fracturas ossium et hujusmodi
callōsus, (14) a, um (callum), calleux, qui a des durillons : Cels. Med. 6, 3 || dur, épais : callosa ova Hor. S. 2, 4, 14, œufs dont la coque est dure, épaisse ; callosior Plin. 11, 226 ; -issimus Soran. p. 9, 15.
- 1. met een dikke huid, eeltig;
- 2. hard, taai.
callōsus
adj.
- callum, hard-skinned, callous: ova, H.