caminum
camīnum, ī, n., s. camīnus no. I. B.
cămīnum, ī, n. , c. le suivant : Aug. Serm. éd. Mai, 2, 1 ; N. Tir. 102, 71.
Statuimus quod de liciis vel prope licias, per Camina, vel ambariis, vel de stantibus dirutis lapides non accipiantur, sine consensu curiæ.