About

Menu

campanarius

campanarius , a bell-founder. b (w. fusor). c bell-ringer. d bellman, crier. a de ancilla Teoðici ~ii Wulf. Swith. I 1170–1 rub.; 1202 Benedictus ~ius Pat 10a (cf. Pipe 166: 1197 Benedictus le Seintier); 1217 Benedicto campenario E. Ch. S. Paul. 168; 1235 liberate ‥ Eustachio ~io xl s. ‥ pro ij campanis ab eo emptis ad capellam nostram S. Stephani Westm’ Cal. Liberate VI 2223; belȝetar, ~ius, PP; hic ~ius, a belmaker WW.  b fusor companarius, belfounder Whittington Vulg. 65.  c 1291 ~ii ecclesiarum, cum episcopus ad ecclesias accesserit vel prope transierit, campanas pulsent (Syn. Sodor) Conc. II 179b (= MonA V 255).  d 1437 ~io proclamanti obitum, ij d. Mem. Ripon 130; 1451 tercius anniversarius R. M.: ‥ v sacerdotibus xv d. et clerico ij d.; item J. campanerio ij d. Ac. Almon. Peterb. 25; 1478 †campagerio Leicestr’ [for the recommendation of my soul ‥ about the town] Rec. Leic. II 301; 1502 ~ius pro premunicione populi in villa cum manuali campana Reg. Aberd. I 349; cum campanis pulsatis et †campanaris [? l. ~io] per villam transeunte Scot. Grey Friars II 139.

Saved

Recent