camparius
campārius, ī, m. (campus) = ἀγροφύλαξ, der Feldhüter (franz. garde champêtre), Gloss. Labb.
campārĭus, ĭī, m. (campus), garde-champêtre : Gloss. Labb.
campos, seu agros servat, et ne vastentur, aut furtis pateant, invigilat : Antonio Nebrissensi,
Campero. Camparia, quod præstatur
Campariispro mercede. Charta ann. 1345 :
Item quod Potestas teneatur omni anno facere colligi et colligere Campariam usque per totum mensem Augusti, et solvere Camparios medietatem in medio Augusti, et aliam medietatem in fine officii Campariæ, et qui solvere noluerintInfra :ad terminum sibi datum, solvant pro pœna pro qualibet die post terminum solidum unum.
Item quod omnes Camparii de Rocha postquam fuerint electi, teneantur bona fide sine fraude salvare et custodire res et bona dictorum dominorum,... et quod non vendent buschum, vel ligna alicui extraneo secrete, etc.De ejusmodi Campariis vide Statuta Mediolan. part. 2. cap. 309. 310. 365. 397. et sqq. In Consuetud. Menetovii ad Carum amnem art. 25. et Altæ rupis cap. 2.
Champaier, est, cum licentia datur pascendi pecora in
campis, seu arvis. Vide Jus Vicentin. lib. 1. et Contract. Datior. Bergom. lib. 18. cap. 7.
Teneantur ipsa communia, scilicet quilibet per se et in suo communi eligere Camparios, qui custodiant campestria bona, viridia et sicca personarum ejus communis, a quo fuerint electi.Occurrit præterea in Ch. ann. 1136. apud Murator. in Antiq. Estens. pag. 287. Vide infra Champerius.