camur
camur, crooked, turned inwards
camur, ra, rum, adj. [acc. to Macr. S. 6, 4 fin., peregrinum verbum; prob. root of κάμπτω; cf.: camera, καμάρα, Non. p. 30, 8; Paul. ex Fest. p. 43 Müll.; Serv. ad Verg. G. 3, 55; nom. camur, Isid. Orig. 12, 1, 35; 15, 8, 5],
- crooked, turned inwards (very rare): camuris hirtae sub cornibus aures, Verg. G. 3, 55 (camuris, i. e. curvis; unde et camerae appellantur, Serv.: camuri boves sunt, qui conversa introrsus cornua habent, Philarg.): arcus, an arch, vault, Prud. στεφ. 12, 53; cf. Jan. ad Macr. S. 6, 4, 21.
camur, a, um (von κάμπτω, umbiegen), gekrümmt, gewölbt, cornua, Verg. georg. 3, 55: arcus, Wölbung, Gewölbe, Prud. perist. 12, 53. Vgl. übh. Jan Macr. sat. 6, 4, 21. – ➳ Nom. camur b. Isid. 12, 1, 35; 15, 8, 5.
cămŭr, a, um, recourbé, tourné en dedans : camura cornua Virg. G. 3, 55, cornes recourbées en dedans ; camuri arcus Prud. Perist. 12, 53, voûtes || le nomin. sing. camur dans Isid. Orig. 12, 1, 35.
(camur ura, urum), adj.
- CAM-, crooked, turned inwards(once): cornua, V.