capitiarius

capitiarius [cf. OF chevecier] 1 sacrist. 1086 episcopus [Winton’] tenet Fifhide. haec terra fuit capicerii aecclesiae DB I 65b; 1203 rex ‥ †capiterio [? l. capicerio] et capitulo de Chinon’ Pat 32a; 1232 Petro de Rivallis ~io Pictavensi CalCh I 156. 2 (? by conf. w. capitaneus) chieftain. cheveton or leader, capicerius [v. l. † caperius] PP.