capo
cāpo, ōnis (access. form cāpus, i, Varr. R. R. 2, 7, 15; 3, 9, 3; Col. 8, 2, 3), m., = κύπων,
- a capon, Varr. l. l.; Col. l. l.; Mart. 3, 58, 38; Pall. Nov. 1, 3; Apic. 4, 3.
cāpo, ōnis, m. (spät. Nbf. v. capus, s. Charis. 103, 26), der Kapaun, Kapphahn, Mart. 3, 58, 38. Treb. Poll. Gallien. 12, 5. Pallad. 12, 1, 3. Apic. 4, 173.
~o,capun
tenet quandam terram de domino rege per servicium iiij ~onum
remanent xxxiiij [galline ] et preterea xxviij ~ones
de xiiij chaponibus
sic emat quod possit dare meliorem gallinam pro iij ob. ‥ et j ~onem meliorem pro ij d. ob.
de gallis et gallinis cauponibus venditis
vendatur ‥ caupo bonus crassus pro ij d. super terram et ob.(
pro iij ~onibus et vj columbellis(
cāpō, (16) ōnis, m. , chapon : Mart. 3, 58, 38 ; cf. Char. 103, 26.
- 1. kapoen;
- 2. eunuch; (scherts.) ventje.
iiij. candeleris, e j. Capone de argentum, e j. offerta de argentum, etc.