capitulatus
căpĭtŭlātus, a, um, adj. [capitulum],
- having or ending in a small head: costae, Cels. 8, 1: surculus, Plin. 17, 21, 35, § 156.
capitulātus, a, um (capitulum), mit einem kleinen Kopfe versehen, costae leniter quasi c., Cels. 8, 1. p. 326, 9 D.: c. utrimque surculus, Plin. 17, 156.
căpĭtŭlātus, a, um (capitulum), qui a une petite tête : capitulatus surculus Plin. 17, 156, crossette, branche qui garde quelque peu de bois de lʼannée précédente ; capitulatæ costæ Cels. Med. 8, 1, côtes qui ont une tête [arrondies à lʼune des extrémités].