cardamomum
cardămōmum, i, n., = καρδάμωμον,
- a spice, cardamon, Cels. 3, 21; 5, 2; Plin. 12, 13, 29, § 50; 13, 1, 2, § 8.
cardamōmum, ī, n. (καρδάμωμον), Kardamom, Paradieskörner, ein Gewürz, Plin. 12, 50.
pro ‥ j li. ~i, j li. spicenardi ‥
cardomomum fructus est cujusdam arboris vel pocius semen; per x annos potest servari
cardămōmum, ī, n. (καρδάμωμον), cardamome ou malaguette [plante] : Plin. 12, 50.