careum
cārĕum, i, n., = κάρον,
- cumin, caraway: Carum carvi, Linn.; Col. 12, 51, 2 Schneid. N. cr.; Plin. 19, 8, 49, § 164; Dig. 33, 9, 5 al.
careum, ī, n. (κάρος), Wiesenkümmel, Feldkümmel (Carum carvi, L.), Plin. u.a.
~eos, i. carui
~eos vel carui semen est simile aniso, G. et A.carui
in j li. cumini iij d.; ‥ in j quarta ~ii iij d.
†cazei [v. l. ~ei ] pontici, i. daucus Creticus, [A. ]wilde scirwit
cārĕum, ī, n. (κάρον), carvi [plante] : Plin. 19, 164.
Paulus de Valle tenet unam vavassoriam, et facit duo summagia ad Natale et Pascha, et liberum Careum et corveias aratri, si habet.Chartular. Camalariensis Monasterii :
Ad Casellas est unus mansus alodi, qui reddit in Kalendis pro CareoVide Carreda.xii. den. eti. sextarium civate.