careo
careo, to be without, be free from, be destitute of
for several days the soldiers went without corn
- I To be without, devoid of, not to have, to be free from (corresp. with abesse, Cic. Rosc. Am. 20, 55; and opp. frui, id. Tusc. 3, 18, 40).
- A Of living subjects: carere culpā, Plaut. Most. 4, 1, 1 (858); Ter. Hec. 663: calumniā, Quint. 9, 4, 57: malis, Lucr. 2, 4: dolore, Cic. Lael. 6, 22; id. Fin. 1, 11, 38: febri, id. Fam. 16, 15, 1, and by poet. license with an inverted construction: caruitne febris te heri? Plaut. Curc. 1, 1, 17 (17): morbis, Cic. Ac. 1, 10, 38: malo, id. Tusc. 3, 18, 40: suspicione, id. Rosc. Am. 20, 55; Quint. 2, 2, 14: vitiis, Hor. C. 3, 27, 39; Quint. 8, 3, 1; 8, 3, 41: stultitiā, Hor. Ep. 1, 1, 42: ambitione, id. ib. 2, 2, 206: appellatione, Quint. 8, 2, 5: omnibus his quasi morbis voluit carere sapientem, Cic. Ac. 1, 10, 38: calumniā, Quint. 9, 4, 57: conspiratione et periculo, Suet. Aug. 19: stultitiae atque ignorantiae crimine, Auct. B. G. 8 praef.: communi sensu, Hor. S. 1, 3, 66: morte, to be immortal, id. C. 2, 8, 12; Ov. M. 15, 158: suis figurā, id. ib. 14, 286; cf. of virtue, personified: culpāque omni carens praeter se ipsam nihil censet ad se pertinere, Cic. Tusc. 5, 1, 4.—
- 2 To be without a thing from free-will, i.e. to deprive one’s self of a thing, not to make use of it, to deny one’s self a thing, to abstain from (syn.: abstineo, absum; hence opp. utor; v. the foll.): temeto, Plaut. Truc. 4, 3, 59 (833); Cic. Rep. Fragm. ap. Non. p. 5, 18; cf. vino, Plaut. As. 4, 1, 57 (802): nec Veneris fructu, renounces not. Lucr. 4, 1073: lubidinibus, Sall. C. 13, 5: amicorum facultatibus, Nep. Epam. 3, 4: mulieribus facile, id. Phoc. 1, 3; cf. absol.: satiatis vero et expletis jucundius est carere quam frui, Cic. Sen. 14, 47.—With acc.: Tandem non ego illam caream, ei sit opus, vel totum triduom? Ter. Eun. 224.— Hence,
- 3 Of localities, to hold one’s self aloof from, not to go to; or merely, to be absent from (cf. abstineo, II.): foro, senatu, publico, Cic. Mil. 7, 18; cf.: provinciā domoque, id. Verr. 2, 4, 19, § 41: aspectu civium, id. Cat. 1, 7, 17: declamationibus nostris, id. Fam. 7, 33, 1: forensi luce, id. Brut. 8, 32: patria, Nep. Pelop. 1, 4; Tac. A. 4, 58: Roma, Cic. Att. 9, 19, 1.—
- B Of inanimate subjects: terra caret vero sensu, Lucr. 2, 652; cf. id. 2, 990, and 1, 573: haec duo tempora carent crimine, Cic. Lig. 2, 4: carere omni malo mortem, id. Tusc. 1, 12, 26: an ulla putatis Dona carere dolis Danaum? Verg. A. 2, 44: nec lacrimis caruere genae, id. ib. 5, 173: pars quae peste caret, id. ib. 9, 540: oratio, quae astu caret, Quint. 9, 1, 20: oeconomia nomine Latino caret, id. 3, 3, 9: quae caret ora cruore nostro? Hor. C. 2, 1, 36: caret Ripa ventis, id. ib. 3, 29, 23: aditu carentia saxa, Ov. M. 3, 226: nivibus caritura Rhodope, id. ib. 2, 222: naturae vero rerum vis atque vis atque majestas in omnibus momentis fide caret, Plin. 7, 1, 1, § 7.—
- II To be deprived of, to be without, to feel the want of, to want something that is desirable: voluptate virtus saepe caret, nunquam indiget, Sen. Vit. Beat. 7, 2: patriā, Ter. Heaut. 137: quam huic erat miserum carere consuetudine amicorum, societate victus, sermone omnino familiari! Cic. Tusc. 5, 22, 63: hac luce, id. ib. 1, 6, 12: voluptatibus, id. Sen. 3, 7: commodis omnibus, id. Rosc. Am. 15, 44: provinciis atque oris Italiae maritimis ac portibus nostris, id. Imp. Pomp. 18, 55: tali munere, Verg. A. 5, 651: citharā, Hor. C. 1, 31, 20: vate sacro, id. ib. 4, 9, 28: patrio sepulcro, id. S. 2, 3, 196: libertate, id. Ep. 1, 10, 40: honore, Ov. M. 15, 614: laude, Quint. 2, 20, 10 al.: caret omni Majorum censu, has lost, dissipated, Juv. 1, 59.—
- b With gen.: tui carendum quod erat, Ter. Heaut. 400; so Laev. ap. Gell. 19, 7, 7.—
- c With acc.: quia Id quod amo careo, Plaut. Curc. 1, 2, 49 (144); cf. id. Poen. 4, 1, 4 (820): eos parentes careo, Turp. ap. Non. p. 466, 8: DVLCEM. CARVI. LVCEM. CVM. TE. AMISI., Inscr. Grut. 572, 7; so ib. 770, 9; hence careri, pass., Marc. Emp. 36 med.; cf.: virque mihi dempto fine carendus abest, Ov. H. 1, 50.—
- B With the access. idea of the subjective state of mind or feeling, to feel the want of a thing, to miss: triste enim est nomen ipsum carendi, quia subicitur haec vis; habuit, non habet; desiderat, requirit, indiget, Cic. Tusc. 1, 36, 87; cf. the context: carere igitur hoc significat, egere eo quod habere velis, id. ib. § 88: non caret is qui non desiderat, id. Sen. 14, 47.
➳ part. fut. cariturus Ov. M. 2, 222, etc.; Sen. Ben. 1, 11, 1 ; Curt. 10, 2, 27 || déponent careor [arch.], dʼaprès Prisc. Gramm. 8, 26.
- 1. vrij zijn van, niet hebben, niet bezitten [dolore; vitio];
- 2. zich ver houden van, mijden, wegblijven van [foro; patria; senatu];
- 3. ontberen, missen, het moeten stellen zonder [consuetudine amicorum; matre; cibo];
- 4. (postklass.) verliezen, kwijtraken.
要緊。無。戒。— febri (abl.) 無瘧。— foro 戒衙門之事。Caruit te (acc.) febris 汝瘧停止。Id, quod amo, careo 吾缺所愛。Tui carendum erat 因必緊要汝。
Suggest a Translation
See an image
- (P. praes. gen. plur. carentum, V.), uī, itūrus, ēre, to be without, be free from, be destitute of: illam, T.: culpā, T.: dolore: vitiis, H.: communi sensu, H.: morte, to be immortal, H.: suis figurā, i. e. exempt from transformation into, O.— To do without, deprive oneself of, deny oneself, refrain, abstain from: cibo, Cs.: lubidinibus haud facile, S.: amicorum facultatibus, N.: satiatis iucundius est carere quam frui, abstinence. — Of places, to hold aloof from, not to go to, be absent from: foro: provinciā do moque: patriā, N.—Of inanimate subjects, to be without, be void of, be free from, want: tempora carent crimine: nec lacrimis caruere genae, V.: Quae caret ora cruore nostro?H.: aditu carentia saxa, inaccessible, O.: numero, to be countless, H.: Lux caritura fine, O. — To be deprived of, want, have lost (not of the necessaries of life): patriā, T.: ut Latio careat, fail to reach, V.: consuetudine amicorum: commodis omnibus: vate sacro, not to be celebrated by, H.: caret omni Maiorum censu, has dissipated, Iu.: tui carendum quod erat, T.: Virque mihi dempto fine carendus abest, O.—To feel the want of, miss: carere significat, egere eo quod habere velis: non caret is qui non desiderat: in carendo patientia.
-
…verum tamen quid sibi isti miseri volunt num suas secum mulierculas sunt in castra ducturi quem ad modum autem illis carere poterunt, his praesertim iam noctibus quo autem pacto illi Appenninum atque illas pruinas ac nivis perferent nisi idcirco se…
Cicero, in Catilinam
-
…relinquendam putarem tu tibi urbem non arbitraris et si me meis civibus iniuria suspectum tam graviter atque offensum viderem, carere me aspectu civium quam infestis omnium oculis conspici mallem tu, cum conscientia scelerum tuorum agnoscas odium omnium iustum et…
Cicero, in Catilinam
-
…confido perniciosam ac funestam futuram, cui domi tuae sacrarium sceleratum constitutum fuit, sciam esse praemissam tu ut illa carere diutius possis quam venerari ad caedem proficiscens solebas, a cuius altaribus saepe istam impiam dexteram ad necem civium transtulisti…
Cicero, in Catilinam
-
…septemque triones horrifer invasit Boreas contraria tellus nubibus adsiduis pluviaque madescit ab Austro. Haec super inposuit liquidum et gravitate carentem aethera nec quicquam terrenae faecis habentem. Vix ita limitibus dissaepserat omnia certis, cum, quae pressa diu massa…
Ovid, Metamorphoses
-
…nunc tristis vereor, mea Cynthia, Manis, nec moror extremo debita fata rogo ; sed ne forte tuo careat mihi funus amore, hic timor est ipsis durior exsequiis. non adeo leviter nostris puer haesit ocellis, ut…
Propertius, Elegies
-
…antecapere. Haec iuventutem, ubi familiares opes defecerant, ad facinora incendebant animus imbutus malis artibus haud facile lubidinibus carebat ; eo profusius omnibus modis quaestui atque sumptui deditus erat. In tanta tamque corrupta civitate Catilina, id quod…
Sallust, Catilina
-
…. Ah nihil dicis Parmeno. Eiicienda hercle haec est mollities animi nimis me indulgeo. Tandem non ego illa caream, si sit opus, vel totum triduum Hui Universum triduum vide quid agas. Stat sententia. Di boni…
Terence, Eunuchus
-
…Anchisa satus et vestigia pressit, multa putans, sortemque animo miseratus iniquam. Cernit ibi maestos et mortis honore carentes Leucaspim et Lyciae ductorem classis Oronten, quos, simul ab Troia ventosa per aequora vectos, obruit Auster ,…
Vergil, Aeneid
-
…Scaurum in antiquis ; utrumque tamen laudemus, quoniam per illos ne haec quidem in civitate genera hac oratoria laude caruerunt. Volo enim ut in scaena sic etiam in foro non eos modo laudari, qui celeri motu et difficili…
M. Tullius Cicero, Brutus
-
…circ. med. m. Quint a. M. CICERO S. D VOLVMNIO. quod declamationibus nostris cares, damni nihil facis ; quod Hirtio invideres, nisi eum amares non erat causa invidendi, nisi forte ipsius…
Cicero, Epistulae ad Familiares