carere

carēre [CL] , (w. abl.) to lack, be without. b to dispense with, do without. c to be deprived of. transire volens oblata lintre carebat Aldh. VirgV 1470; linguae motu ~uit Bede HE IV 9; ne rex ~eret servitio DB I 179; vera aeternitas principii finisque meta ~ere intelligitur Anselm (Mon. 24) I 42; quidquid ‥ esse ~et, nihilum est Adel. QN 69; semper amore cărē, ne te careas, michi cārĕ Serlo Wilt. 2. 17; non misterio ~ere potuit quod avis candida ‥ viro innocenti ‥ transmittitur Ad. Eyns. Hug. III 6; partes hinc et inde usque ad Sequane littora ‥ militum ‥ nequaquam ~uere custodiis Ps.-Elmh. Hen. V 64 p. 181.  b haec hida ‥ praestita fuit cuidam moniali, ut haberet ‥ quamdiu fratres voluissent et ~ere possent DB I 173 (cf. DB II 274: quia non possit ~ere sua pastura).  c 1181 ita quod canes uno sui pede ~bunt, ut fere mee indomite pacem ibi habeant Cart. Newm. 74.