cascus
cascus, old
Could not find casco in Logeion dictionaries.
casco Adjective: masculine ablative singular, Adjective: masculine dative singular, Adjective: neuter ablative singular, Adjective: neuter dative singular of cascus
cascus, a, um, adj. [cf. canus],
- old: cascum significat vetus: ejus origo Sabina quae usque radices in Oscam linguam egit, Varr. L. L. 7, § 28; cf. Müll. Etrusk. 1, p. 41, and v. casnar: quam prisci casci populi tenuere Latini, Enn. Ann. 24 Vahl.; cf. Cic. Tusc. 1, 12, 27; so Manil. and Papin. ap. Varr. l. l.; Att. ib.: sal, Aus. Ep. 22, 27.— Hence, * cascē, adv.: casce nimis et prisce loquens, in an old-fashioned manner, Gell. 1, 10 in lemm.
cascus, a, um (sabinisch-oskisch, viell. verwandt mit canus; vgl. Varr. LL. 7, 28), uralt, populi Latini, Enn. ans. 24 (vgl. Cic. Tusc. 1, 27. Hier. ep. 8. Serv. Cass. Verg. Aen. 1, 6): res, Carm. Priami bei Varr. LL. 7, 28: lana, *Naev. fr. bei Varr. LL. 7, 54 (nach Hermanns Vermutung): sal, Auson. ep. 22, 27 (Schenkl liest vescus). – subst., cascus, ī, m., ein Uralter, casca, ae, f., eine Uralte, Manil. bei Varr. LL. 7, 28.
~um, vetus, †canticum
~um, antiquum
†cassusum, vetustum
cascus, a, um, ancien, des anciens temps : Varro L. 7, 28 ; prisci quos cascos Ennius appellat Cic. Tusc. 1, 27, les anciens hommes quʼEnnius appelle casci.
Hæc denique, quam prædiximus porta, ex consuetudine Cascorum a plerisque Collaticia, a pluribus usque hodie Basilicaris vocatur ; ibique tam hujus singularum claves totius urbis portarum apud se reconditas pro tempore servabat.Vita S. Gondeberti Mart. tom. 3. April. pag. 629. num. 3. habet,
quæ Collaticia antea vocabatur, scilicet a conferendis mercibus; hinc suspicor
Consuetudinem Cascorumfortean fuisse vectigal collectum pro mercibus in urbem invenhendis : sed unde vox
Cascus?
Itaque unum illud erat insitum priscis illis, quos Cascos appellat Ennius, etc.Glossar. Lat. Ital. MS. :
cascus
adj.
- 2 CAS-, old: quos cascos appellat Ennius.