caulae
caulae, a passage, entrance (of a sheepfold)
caulae , ārum, f.: an opening, a passage; sheepfold, 9.60.
caulae or caullae, ārum, f. [apparently contr. from cavile, Varr. L. L. 5, § 20, p. 8 Bip., from cavus; cf. Paul. ex Fest. p. 46].
- In gen., an opening, hole, passage (so most freq. in Lucr.), Lucr. 2, 951; 3, 707: per caulas corporis, id. 3, 255; 3, 702; 6, 839: per caulas palati, id. 4, 620; 4, 660: per caulas aetheris, id. 6, 492: intra caulas (aedis Saturni), Lex Corn. XX Quaest. 2, 41; cf.: caulae (Jani) pace clauduntur, Macr. S. 1, 9; v. Lucr. 2, p. 374 sq. Lachm. —Hence,
- II Esp.
- A A sheepfold or cote, Verg. A. 9, 60 Serv.—*
- B An enclosure, Inscr. Murat. 191, 3.
caulae od. caullae, ārum, f. (zsgzg. aus cavillae v. cavus, s. Varr. LL. 5, 20. Paul. ex Fest. 56, 12), Höhlung, Öffnung, I) im allg.: per caulas corporis, Lucr.: per caulas aetheris, Lucr. – II) insbes.: 1) = περίβολοι, μάνδραι (Gloss.), die Hürde der Schafe, cum (lupus) fremit ad caulas, Verg. Aen. 9, 60 u. so Sidon. ep. 1, 6; 7, 6. Apul. met. 4, 6. Vulg. gen. 29, 17; num. 32, 16 u. ö.: ne frementibus ad caulas rapacibus lupis facilis in ovilia sit incursus, Ambros. in Luc. 7, 82. – 2) die Umfriedigung, das Gehege, Gitter, die Schranken um Tempel, Altäre, Tribunale, um den Zudrang abzuwehren (s. Serv. Verg. Aen. 9, 60. Macr. sat. 1, 9, 16), Lex de XX quaestor. col. 2. lin. 41 ed. Goettl. Corp. inscr. Lat. 11, 715.
caulæ (-llæ), ārum, f. (cavillæ), ¶ 1 cavités, ouvertures, Lucr. 3, 255, etc. ¶ 2 barrière dʼun parc de moutons : lupus fremit ad caulas Virg. En. 9, 60, le loup hurle devant la bergerie || enceinte dʼun temple, dʼun tribunal : Serv. En. 9, 60.
- 1. holte;
- 2. omheining, schaapskooi.
caulae ārum, f
- a passage, entrance (of a sheepfold), V.