caumaliter
caumāliter, Adv. (cauma), durch Hitze, Spät.
dum aer in se vaporaliter aquam de imis et ignem ~er de superioribus trahat
caumālĭter (cauma), par lʼaction de la chaleur : Isid. Ord. 7, 9.
Bed. Mund. Constit. t. I. p. 381. : Alii dicunt atomos humoris vaporaliter ascendere, et ignium
Caumaliterdescendere.