cautumae

, , Cautumne. Gloss. Isid. : Cautumne, Citanæ. Infra : Citenæ, Cautumniæ. Papias MS. Bituric. : Cautumiæ, Citeanæ ; et infra : Citenæ, Cautumniæ. Grævius ad Isidori Glossas censet legendum cum Vulcanio, Cisternæ, Lantumiæ, quæ integra sunt in Excerptis, et cum corruptis junguntur ; Cautumæ (mihi Cadtumæ) citanæ, cisternæ, Lantumiæ (mihi Lautumiæ.) Apud Constantiensem, eodem Grævio judice, æque vitiose legitur Cautumiæ, Citanæ. In Excerptis etiam habetur Citenæ, Cautumniæ. Quid si Cautumiæ, citeanæ, vel citanæ, citenæve cautumniæ essent Consuetudines municipales, quasi dixissent, Cotumiæ, citeanæ, Gall. Coutumes des cités ! Vide Cautum 2. Locus defensus. Chart. ann. 739. ap. Brunetti pag. 497 : Casa cum vinea, clausura, Citina, terra, cultum, incultum, etc. Sed fortasse legendum Cautumne vel Catumne, scitene ? Glossar. in cod. reg. 7644 : Cautus, scitus vel doctus, etc.

cautumae

Saved

Recent