cavaedium
căvaedĭum, v. cavus, I. B.
cavaedium, ī, n. = cavum aedium, der rings von Gebäuden eingeschlossene Hofraum in der Mitte eines röm. Hauses, der Hof innerhalb des Hauses, Plin. ep. 2, 17, 5; die nicht kontrahierte Form cavum aedium, Varr. LL. 5, 161. Vitr. 6, 3, 1.
căvædĭum, (15) ĭī, n. (cavus, ædes), cour intérieure dʼune maison : Plin. Min. Ep. 2, 17, 5.
CAVAEDIUM
CAVAE´DIUM[DOMUS]
Cavaedium
See domus.