celebrabilis
cĕlē̆brābĭlis, e, adj. [celebro],
- commendable (late Lat.): favor, Amm.29, 5, 56; Ambros. de Cain et Abel, 2, 3, 12 al.
celebrābilis, e (celebro), rühmlich, Amm. 29, 5, 56. Ambros. de Cain et Abel 2, 3, 12 u.a.
contigit haec ~is translatio die Sabbati
celebremus ‥ ipsius festivitatem, quia omnis ejus celebritas ad Christi ‥ pertinet honorem, qui ita eam condignis meritis fecit ~em
cĕlĕbrābĭlis, e (celebro), digne dʼêtre célébré : Amm. 29, 5, 6.