celebratio

cĕlē̆brātĭo, ōnis, f. [celebro].

• A numerous assemblage, concourse: hominum coetus et celebrationes, Cic. Off. 1, 4, 12: quae domus? quae celebratio cottidiana? id. Sull. 26, 73.—
• II The celebrating of a festival in great numbers, a festal celebration, a festival: ludorum, Cic. Att. 15, 29, 1; cf. Tac. A. 1, 15: epuli, Vell. 2, 56, 1: sacri, Plin. 30, 1, 3, § 12.—*
• III An honoring, a commending, praising: celebrationem habere, to be valued, esteemed, Plin. 34, 5, 10, § 19.

celebrātio, ōnis, f. (celebro), I) die zahlreiche Gegenwart, zahlreiche Gesellschaft, quae domus? quae c. cotidiana? Cic.: Plur., hominum coetus et celebrationes obire, Cic. de off. 1, 12. – II) übtr.: A) das feierliche Begehen, die glänzende Feier, ludorum, Cic.: epuli, Vell.: sacri, Plin.: paschae, Eccl.: Plur., ludorum celebrationes, Lact. 6, 20, 34: absol., in celebrationibus, Feierlichkeiten, Festtagen, Vulg. Sirach 47, 12. – B) die Auszeichnung, equestres statuae Romanam celebrationem habent, werden von den Römern geschätzt, Plin. 34, 19.

celebratio [CL] 1 assembling, convocation (of a council or sim.). 1214 post †celerationem capituli vestri Cl 143b; 1235 faciat habere ‥ magistro militie Templi in Anglia ‥ in ~onem capituli sui generalis Cl 88; s1424 celebratum est consilium Senense in civitate Papie, post cujus ~onem multe hereses inicium habuerunt Plusc. XI 1. 2 conduct, performance, solemnization: a of judgements; b of marriage or divorce; c of ordination (eccl); d of bodily functions. a si [judicium] sine calumpnia recipiatur, et deinceps causam illam reformare quis cupiat, non procedet in †cele[bration]ibus [v. l. †sceleribus], ut opus sit judicibus narraciones repetere judicii (Leg. Hen. 33. 2a) GAS 565.  b desponsacionis et divorcii ~onem Fleta 352.  c 1294 ~o ordinum ‥ Karliolensis episcopi Reg. Carl. I 11.  d in fundo [matricis] fit recepti digestio spermatis et generationis ~o et complementum Ric. Med. Anat. 232. 3 celebration, observance (of festivals). in ~one dierum festorum Bede HE IV 16. 4 celebration (of sacraments, esp. mass, or divine service). [Gregorius] in ipsa missarum ~one tria verba ‥ superadjecit Bede HE II 1; 798 in psalmodiis et missarum ~onibus CS 289; cursum diurnum, id est ~ones horarum Asser Alf. 24; s1070 quia vivente archiepiscopo R. non solum archiepiscopatum sumpsit sed etiam ejus pallio ‥ in missarum ~one ‥ usus est Fl. Worc. II 5; oremus ‥ quatenus ‥ ad conficiendum chrisma salutare efficiamur idonei, subveniat nobis in hac ~one omnipotentis Dei gratia Pont. Ebor. 205; 1237 j dolium de prisa nostra, quod acomodaverunt ‥ abbati ‥ ad ~onem missarum KR Mem 15 r. 24; 1304 ante ~onem misse Mem. Ripon 120; 13‥ sub pena ‥ suspensionis a ~one divinorum Conc. Scot. II 65; 1353 in vino empto ‥ pro ~one fratrum capellanorum ville et communione parochianorum Sacr. Ely II 153; quid enim horribilius quam quod sacerdos post ~onem portat corporaliter Deum in extremitatibus digitorum et quidquid tetigerit cum illis digitis facit corpus dominicum illud tangere? Wycl. Euch. 22; 1504 divini ~o sacramenti StatOx 316.

cĕlĕbrātĭō, (14) ōnis, f. (celebro), ¶ 1 affluence : quæ domus celebratio cotidiana ! Cic. Sulla 73, quelle affluence chez lui tous les jours ! || réunion nombreuse : hominum cœtus et celebrationes obire Cic. Off. 1, 12, aller là où les gens se rassemblent en grand nombre ¶ 2 célébration, solennité : celebratio ludorum Cic. Att. 15, 29, 1, célébration des jeux ¶ 3 estime, faveur : equestres statuæ Romanam celebrationem habent Plin. 34, 19, les statues équestres sont en grand honneur à Rome.

celebratio , onis. f. v. celebro.
Ce-lebrationem habere 人貴重。人尚之。

Suggest a Translation
See an image

celebrātiō ōnis, f

• celebro, a numerous assemblage, concourse: hominum coetūs et celebrationes: cottidiana.—A festival: ludorum.