centria
centria, ae, f. (verderbt aus κέντρον = stimulus), der Stachel als Marterwerkzeug, solus nequam populus centriam erexit ad illum, hat seinen St. gegen ihn gerichtet = hat sich an ihm vergriffen, Commodian. apol. 630.
formice myrmidones magnitudine catulorum, habentes pedes senos et ~ias [v. l. ~ios (cf. Vol. II p. 782) ], id est medias partes, quasi locuste marine
centrĭa, æ, f. (cf. κέντριον), aiguillon : Commod. Apol. 637 || muscle des chevaux : Chiron 19.