centuplex
centŭplex (in MSS. also centĭplex), plĭcis, adj. [centum-plico],
- a hundredfold: murus, Plaut. Pers. 4, 4, 11 (569) (where Fleck. Krit. Misc. p. 36, would read centupulus; cf. centuplus): fructus, Prud. Cath. 7, 220: centuplicem ferre frugem, Juvenc. Hist. Sacr. 2, 799.
centuplex (centiplex), icis, hundertfältig, murus, Plaut. Pers. 560: fructus, Prud. cath. 7, 220: centuplicem ferre frugem, Iuvenc. hist. sacr. 2, 799. – subst., centuplicia, ium, n., das Hundertfältige, ego accipio minus et do plus, quid? centuplicia, Augustin. serm. 239, 5 in.
ortodoxe fidei seminantes triticum ~plices hinc fructus collegerunt
centŭplex, ĭcis (centum, plico), centuple : Pl. Pers. 560.