cenulentus
cēnulentus, s. caenulentus.
Renovatus. Glossar. MS. Sangerman. n. 501. Vide Cenolentus.
Clementissimus Dominus cum Cenulentis mundum cerneret erroribus involutum, etc. Cœnulenti pedes,apud Tertul. de Pallio cap. 4.