cenum
cēnum, s. caenum.
cēnum, v. cænum.
Acutum. Papias MS.
qui antiqui centum dicebant.An
contumet
centum? Conf. Virgil. Æn. lib. 5. vers. 208. et Isidor. Orig. lib. 18. cap. 7. sect. 2.
qui antiqui centum dicebant.An