cerasum
cĕrăsum, i, n., v. 1. cerasus, II.
cerasum, ī, n., die Kirsche, Cels. 2, 24 u. 27. Plin. 15, 102 sqq. Hieron. epist. 31, 3.
1. cerasus, ī, f. (κέρασος), I) der Kirschbaum, Varr. r. r. 1, 39, 2. Col. 11, 2, 96. Plin. 15, 102. Verg. georg. 2, 18. Ps. Ov. nuc. 32. u. Kirschholz, Pers. 6, 36. – II) die Kirsche, Plin. 15, 112. Prop. 4, 2, 15.
2. Cerasūs, ūntis, f. (Κερασοῦς), Stadt in Pontus, Heimat der Kirschen, j. Keresun, Mela 1, 19, 11 (1. § 107). Plin. 6, 11. Amm. 22, 8, 16. Serv. Verg. georg. 2, 18. Isid. 17, 7, 16.
1. cerasus, ī, f. (κέρασος), I) der Kirschbaum, Varr. r. r. 1, 39, 2. Col. 11, 2, 96. Plin. 15, 102. Verg. georg. 2, 18. Ps. Ov. nuc. 32. u. Kirschholz, Pers. 6, 36. – II) die Kirsche, Plin. 15, 112. Prop. 4, 2, 15.
2. Cerasūs, ūntis, f. (Κερασοῦς), Stadt in Pontus, Heimat der Kirschen, j. Keresun, Mela 1, 19, 11 (1. § 107). Plin. 6, 11. Amm. 22, 8, 16. Serv. Verg. georg. 2, 18. Isid. 17, 7, 16.
mespila cum cerasis et prunis sponte relinquis
nuclei ~orum
Clemonam ‥ perveniens ‥, nobilissima Paterinorum bibi vina, rabiolas et ceratia et alia illecebrosa comedens(
accipe ‥ cimini, cerici crudi, spicenardi ‥
[gardinarius solet invenire ] poma semper in die S. Jacobi necnon et cerisa pro tempore
quando conventus poma aut pira, pruna, ~a [], vel nuces ‥ habent : ceresa Cust. Cant. 178
de ceriacis gardini venditis
de vij d. de ciricis venditis
nera arbor est que fert ~a nigra
ceresa
de fructu, viz. ciricis, ibidem vendit’
comes [de Ewe ] ‥ vovit se in Anglia ipso anno cirisa comesturum
pro cericis, iiij d.
pro seresis
pro prunis, ciricis, piris et pomis
pro ‥ serisis
hoc ciresum, A.chery
hoc serasum,a chere
cum caligis rubei coloris cerusii
sunt eciam arma cum serusis que aptantur ad modum pile sed semper sunt rubei quasi serusa. et portat de auro cum tribus serusis. G.,il port de ore cum troys seruses
cĕrăsum, (16) ī, n. , cerise : Cels. Med. 2, 24 ; Plin. 15, 102.
cĕrăsum, i, n.: ciliegio
● ciliegia.