ceraula
cĕraula, ae, m., = κεραύλης,
- a hornblower, corneter, Ap. Met. 8, 26, 17; id. Flor. 4, p. 342.
ceraula, ae, m., (κεραύλης), der Hornbläser, monumentarius, Apul. flor. 4. p. 5, 4 Kr.
cĕraula, æ, m. (κεραύλης), celui qui joue du cor : Apul. Flor. 4, 2.