charuagium

, Terra quæ caruca seu aratro colitur. Chartularium Campaniæ fol. 82. apud D. Brussel de Feodorum usu tom. 2. pag. 946. col. 2 : Henricus de Hans, ligius, post Comitem Barri-Ducis, et Comitis Grandis-Prati, ut dicit, de his quæ Comitissa Suessionensis mater sua tenuit apud Hans, scilicet de bosco, moso et Charuagio, et in hominibus sanctuariis in riparia de Colle. Vide Carrucagium 2.