chasma
chasma, ătis, n., = χάσμα,
- an opening of the earth, a chasm, abyss, Sen. Q. N. 6, 9, 2; Dig. 4, 4, 11; 50, 15, 4; 18, 6, 10.—
- II A kind of meteor: sunt chasmata, cum aliquod caeli spatium desedit et flammam velut dehiscens in abdito ostentat, Sen. Q. N. 1, 14, 1; Plin. 2, 26, 26, § 96; Serv. ad Verg. A. 9, 20.
chasma, atis, n. (χάσμα), die Öffnung, I) der Erde, der Erdfall, Sen. u. ICt. – II) des Himmels, eine Art Meteore, Sen. u. Plin.
ruit concussus paries domus ‥ sub quo infans quiescebat in cunis. ‥ videns autem mater quia ~ate parvulus obrueretur ‥
a levenynge , casma, fulgur, fulmen
chasma, ătis, n. (χάσμα), ¶ 1 gouffre du sol : tum chasmata aperiuntur Sen. Nat. 6, 9, alors des gouffres sʼouvrent ¶ 2 espèce de météore : Sen. Nat. 1, 14, 1 ; Plin. 2, 96.