chira

1 chira, ~os , (χείρ), hand. 994 (13c) ego Ordbricht legis Dei catascopus hoc eulogium propria ~a devotus consolidavi CD 686; [temptator] ex eodem ‥ sanctae crucis spiculo, quod [Dunstanus] secum semper chyra dextra convehebat, repercussus annihilatus est B. V. Dunst. 16; Gad. 35. 1 (v. chiragra).

2 chira v. schira