chirographum
chirographum, a handwriting, hand
- One’s own handwriting, autograph; pure Lat. manus (in good prose; freq. in Cic.): extrema pagella pupugit me tuo chirographo, Cic. Fam. 2, 13, 3; Planc. ib. 10, 21, 3; Cic. Phil. 1, 7, 16; 2, 4, 8: neque utar meo chirographo neque signo, id. Att. 2, 20, 5: imitari, id. N. D. 3, 30, 74 al.—
- II Meton (abstr. pro concr.), that which is written with one’s own hand: credidi chirographis ejus (assurances in his own handwriting), Planc. ap. Cic. Fam. 10, 21, 1; so, Cic. Fam. 2, 13, 3; id. Brut. 80, 277; id. Fam. 12, 1, 2; id. Phil. 1, 7, 16; Quint. 9, 2, 73; Suet. Aug. 87; id. Tib. 6; id. Calig. 24.—
- B In the lang. of business, t. t., a bond, surety, or obligation under one’s own hand (diff. from syngrapha, q. v.; not found with this meaning in Cic.), Gai Inst. 3, 134; Dig. 20, 1, 26; 49, 14, 3; Suet. Caes. 17; id. Calig. 12; id. Dom. 1; Gell. 14, 2, 7.
cyrograffum, manusscriptio
~um,rædinggewrit velhandgewrit
cyrographum, i. conscriptio hominis velman , manualis scriptio,gewrit ræden velagnung
adveniente scripte Legis tempore ‥ decimarum prestacio Veteris Instrumenti roborata ~o ‥ illam patriarcharum progeniem ‥ constringebat
si qua in eis acceptione videntur digna, fraternitatis tuae ~o firmentur
ea quae ‥ salubriter definiuntur ‥ ob incertam futurorum temporum conditionem firmissimis scripturarum indiciis et cautionum cyrographis sunt roboranda
cum auctoritate harum litterarum et ~orum
praescriptum [(sic ] cyrographi cartulam
corographum
rex Æðgarus ‥ xl hidas terre ‥ Deo sancteque Æðeldreðe cum ‥ ~o optulit
nullius habens episcopii sui scriptum antecessoris vel ~um, testimonio sue calamitatis
leguntur ‥ cyrographa emptionis et donationis sed et carte confirmationum
~orum confectionem Anglicanam, que antea usque ad Edwardi regis tempora fidelium presencium subscripcionibus cum crucibus aureis aliisque sacris signaculis firma fuerunt, Normanni condemnantes ~a chartas vocabant
[Henricus II ] militibus ‥ agros, oppida condonat, suisque ~is donationem comprobat
differunt ~us et syngraphus: quia syngraphus est scriptura inter creditorem et debitorem indentata in cujus scissura literis capitalibus scribebatur hec diccio ‘syngraphus’; sed ~us dicitur quod manu unius tantum, puta debitoris, scribitur et penes creditorem relinquitur; aliquando tamen promiscue sumitur
cum Tobia sub sirographo pecunias accomodare
oblygacion , ~us
induci non poterat ut Gallo apocham sive ~um traderet
tam pia virgo pio fletu cyrographa dampnat / hosti que dederas in tua dampna tuo
ut cirografum protoplausti deleret
protoplaustorum ‥ cirografum oblitteraturum
massam humanae conditionis generalem ‥ ~um servitutis seu dampnationis subituram
nos ‥ inevitabili mortis obnoxii ~o
hujus decreti violati ~um, id est ‘memoria’, delevit
O crux alma ‥ per quam ‥ chyrographum mortis deletum est!
spina scribit Amoris unici / chirographum in fronte simplici
claustra fregit infernalia, cyrographum antique prevaricacionis delens morte sua
in Christo Deus delevit ~um decreti
cyrograffum
cyrographum de Hamma(
testante cyrographo ab eodem Y. et T. abbate conscripto
omnes carte que dantur de domibus nostris scribantur dupplices in modum cyrographorum, et altera pars remaneat penes domum sigillata sigillo accipientis
cyrographum quod inter abbatem et me de priore donatione conscriptum fuerat ‥ deletum est
noverint omnes ad quos presens cyrographum pervenerit
sicut cyrographum eorum ex utraque parte testatur
rex ‥ fecit leges illas in ~o poni et medietatem illius tradidit archiepiscopo Cantuariensi
ut decreti funesti ~i propriis utar verbis
factum est ~um inter ecclesiam et eos, in cujus ~i utraque parte dependent sigilla episcoporum qui interfuerunt
intrantes vestiarium nostrum omnia ornamenta ecclesie in ~o subscribi fecerunt
scribatur ‘cyrographum’ et scindatur per medium et tradatur una pars uni et altera pars alteri
presentem cartam in modum cyrographi confecimus
una cum sigillis suis, huic scripto inter se in forma syrographi confecto alternatim appositis, sigillum ‥ regis ‥ de Scaccario apponi procurarunt
quod castrum ‥ una cum ‥ bonis in eodem castro existentibus per cyrografum inter ipsum et predictum B. conficiendum ‥ libere[t ]
apposuerunt sigilla sua alternatim huic memorando ad modum cyrograffi diviso
parti hujus instrumenti in modum serographi confecti ‥ penes ‥ abbatem et conventum ‥ remanenti sigillum nostrum est appensum, parti vero penes nos ‥ sigillum commune predictorum religiosorum est appensum
teste meo †cherogropho
de eadem terra aliquando tractus fuit in placitum tempore H. regis, et inde fuit tunc concord[atum ] et cyrographum inter eos factum
dies datus est abbati ‥ et Simoni ‥ de ~o ‥ recipiendo
~um remanet in manum [sic ] Rogeri
dixit quod finis factus fuit inter ipsas in curia regis H., et inde profert ~um et cartam regis H. patris confirmantem concordiam inter eas factam
de placito capiendi ~um suum de terra de T.
quia non sufficiebat recognitio [servitii ] inde facta in curia S. Ædmundi, secum ducebat omnes abbas Lundonias ad suos sumptus ‥ ut recognitionem facerent in curia regis, et singuli singulos ~os acceperunt
prior dat j m. pro licencia concordandi. et est concordia talis quod predictus R. recognovit advocacionem ‥ ecclesie esse jus ipsius prioris. ‥ et ideo consideratum est quod ‥ prior ‥ habeat breve ad ‥ episcopum quod ‥ personam idoneam admittat. et preterea habet cyrographum ‥ et, quia dictus R. ‥ noluit prosequi ad levandum cyrographum, gracia quam uni ex suis promisimus expiravit
abbas dat dim. m. pro licencia concordie et habent inde cyrographa
juratores dicunt ‥ quod nulla est fraus sive collusio. ideo habeant cyrographum
provideantur sex vel septem loca in quibus [(Judei ] facient prestita sua; et provideantur duo legales Christiani et duo legales Judei et duo legales scriptores; et coram illis ‥ fiant prestita; et carte prestitorum fiant in modum cirograffi; et altera pars remaneat Judeo, sigillata sigillo illius cui pecunia traditur, et altera pars remaneat in arca communi
predicto Judeo reddat xx m. quas ei accomodavit ad terminum in cirografo inter eos confecto contentum
per cartas et munimenta sua que sunt in archa cyrografforum nostrorum de Sudbury
arca cyrographorum missa fuit apud Turrim ad †salvandam [? l. salvandum ]
per quoddam starrum ~um in archa ~orum Londonie factum inter predictum A. et dictum D.
- 1. handschrift; ➤ neque utar meo -o neque signo; alcis -um imitari;
- 2. (eigenhandig geschreven) geschrift, aantekening; (jur.) schriftelijke toezegging.
See an image
Chirographum, cautio, instrumentum. Ebrardus in Græcismo cap. 9 :
Hinc et Cerographus manualis Charta vocatur.
Manualis conscriptio, in Glossis Isonis Magistri. Capitula Caroli C. tit. 23. cap. 8.
Et in Chirographo apud Marsnam manu propria confirmastis.Apud Hincmarum de Divortio Lotharii.
Chirographi Regum, non semel.
Chirographum Regium, apud Ingulfum pag. 861. 883.
Chirographa, nude, Regum præcepta, apud eumdem pag. 852. 854. 857. etc. Idem pag. 901. de Normannis, postquam Angliam obtinuerunt :
Chirographorum confectionem Anglicanam, quæ antea usque ad Edwardi Regis tempora fidelium præsentium subscriptionibus cum crucibus aureis, aliisque sacris signaculis, firma fuerunt, Normanni condemnantes, Chirographa Chartas vocabant, et Chartarum firmitatem cum cerea impressione per uniuscujusque speciale sigillum, sub instillatione trium, vel 4. testium astantium conficere constituebant.
Chirographum. Hist. Mediani Monasterii pag. 121 :
Dux sub confirmatione Chirographi restituit huic loco Ecclesias.
Factum est Concilium in Nicæa Bithyniæ, et congregati sunt 318. Episcopi Catholici, et quorum Chirographum cucurrit, alii imbecilles 208. etc. In S. Anastasio :
Et hoc constituit nulla ratione transmarinum hominem in clericatus honorem suscipi, nisi 5. Episcoporum designaret Chirographum, propter Manichæos.In S. Leone :
Et factum est Concilium.... et congregati sunt Sacerdotes et alii, quorum Chirographum cucurrit 406. Episcopi.
Ita ut scriptura, quam suis stipulaverant manibus, quamque volebant ut nostro roboraremus Cyrographo, etc.
Cyrographe, eodem sensu, usurparunt nostri. Charta ann. 1262. ex Chartul. 21. Corb. fol. 74. v°. :
Ly abbés et ly convens m'ont bailliée des convenemens devantdits lettres scellées de leurs seaulx et Cyrographes à ces presentes lettres.
Cautiones. Isidor. lib. 5. cap. 24. sect. 22 :
Chirographum, cautio vel scriptio duarum instar chartarum : Græce enim manuscriptum dicitur Cautio.
, ceteris omissis, neque plura ut ex Isidoro in Glossar. cod. reg. 7644. ubi ut ex Glossis :Chirographum , Cautio
Si tamen Christiani, et non magis operarii iniquitatis appellandi sint, qui ut privilegium Chirographa exigendi obtineant, sortem Domini, fideliumque conventum suo vadimonio vel crimine a Rege mercantes, importabili census onere colla aggravant miserorum.Vide Cautio.
Chirographus et syngraphus sæpe accipiuntur indifferenter. Differunt tamen secundum proprietates : quia Chirographus dicitur descriptio manuum, scilicet cautio quæ fit propria manu debitoris, et committitur creditori : Syngraphus dicitur conscriptio, id est, duorum simul scriptio. Antiquitus enim debitor et creditor simul in ligno, vel carta scribebant, et nomen creditoris, et nomen debitoris, et testes, et summam pecuniæ, et in medio hoc nomen, Syngraphus, capitalibus literis, et per medium dividebatur. Postea si creditor plus exigeret quam debitor deberet, vel siTabul. Angeriacense fol. 30 :debitor denegaret depositum, uterque afferebat partem quam habebat, utrum duæ partes convenirent ; et illud proprie est syngraphum vel syngraphus.
Duplex Charta facta est de hac re in uno pergameno, quæ divisa per medium, altera data est Gerberto, altera retenta est in Monasterio.Fol. 40 :
Ne falsitas possit intermitti inter hanc Chartam et illam quam habet Itherius, uno ab invicem signo dividuntur, cujus hæc habet finem, illa principium.Pag. 222 :
Sciant posteri quod similis Charta data est Constantino Molendinario, continens similia huic, unde scissa est pictura, quæ pingebat utramque, traditaque est utrique.Notitia apud Louvetum in Bellovaco pag. 531. 1. Edit. :
Fuit etiam statutum petitione ipsius Drogonis, quatenus istius redditionis et eleemosynæ donatio et concessio scripto commendaretur, et anathemate, et partitione Chirographi confirmaretur.Rogerus Hovedenus in Henrico II :
Quod cum factum fuisset, præcepit Rex Archiepiscopis et Episcopis, ut sigilla sua apponerent scripto illi. Et cum cæteri proni essent ad id faciendum, Archiepiscopus Cantuariensis juravit quod nunquam scripto illi sigillum apponeret, nec leges illas confirmaret. Cumque vidisset Rex quod tali modo non posset procedere, fecit leges illas in Chirographo poni, et medietatem illius tradidit Cantuariensi Archiepiscopo.MS. Corbeiense,
de Mensa Abbatis:
Et sciendum est quod de conventione hac, neque de alia, dictus colonus aliud sigillum habere poterat, nisi tantummodo medietatem unius Cyrographi, in quo scriptum erat nomen Abbatis, Prioris, Baillivi, et nomina Monachorum ibi commorantium, et nomen coloni, et nomina illorum quos adduxerat secum, qui ibi audierant conventionem. Partem illius Cyrographi habebat penes se villanus, et custodiebat, donec compleretur tempus conventionis suæ. Aliam confirmationem, aliam securitatem nemo habere poterat, quia Ecclesia nostra in tempore illo sigillum non habebat.Consuetudo Tervanensis art. 12 :
Et és cotiers l'on y use par lettres de Chirographe, qui se font en double, dont l'une se baille à partie, l'autre se met en coffre des Eschevins.
Factæ sunt inde duæ Chartæ per abecedarium divisæ sigillorum domnæ reginæ Aragonum et abbatis et conventus de Retorta munimine roboratæ.Nostris etiam nota vox, eadem acceptione, posteriori ætate. Charta ann. 1259. ex Chartul. Campan. fol. 226 :
Selonc la forme qui est contenue an l'escrit, qui an est faiz antre aus partie par Cirograife, etc.Lit. Henr. VI. reg. Angl. ann. 1424. in Reg. 173. Chartoph. reg. ch. 208 :
Savoir faisons..... nous avoir veues les lettres de contrait fait par maniere de Cirograffe ou endenture du bail d'une place assise... a Therouenne.Vide infra Indentura.
Decernentes ut parti illi, quæ Ecclesiæ S. Bertini et homini suo dabitur, sigillum appendatur S. Wlmari : illi vero parti quam habebit Ecclesia S. Wlmari, sigillum appendatur S. Bertini.Charta Ingerranni Episcopi Amb. in Tabul. Eccles. Ambian. pag. 42 :
UtIbidem Charta 128 :igitur hoc ratum apud posteros habeatur scripto mandari, testes subscribi, et ipsum scriptum per Cyrographum partiri fecimus, ut parti, quam Ecclesia B. Martini habuerit, Canonici SS. Acii et Acheoli sigillum suum cum nostro appendant, et parti quam ipsi habuerint, sigillum S. Martini habuerit, Canonici SS. Acii et Acheoli sigillum suum cum nostro appendant, et parti quam ipsi habuerint, sigillum S. Martini cum nostro appendatur.
In cujus testimonium præsens scriptum sub Cyrographo utrique parti sigillo nostro tradidimus roboratum.Charta 170 :
Et memoriali Cyrographo per sigilli nostri testimonium eidem Cyrographo appensi commendare, unam partem Cyrographi penes nos retinentes, et aliam partem eidem Capitulo dantes in testimonium perpetuum et munimen.Boncompagnus lib. 2. de Arte dictaminis MS. extremo :
Quidam tempore depositionis faciunt fieri publica instrumenta. Item quidam faciunt alphabeta, quæ per medium dividuntur, et remanet una medietas alphabeti apud depositarium, et aliam depositor secum deportat. Item deposita sigillorum impressionibus consignantur, et ita sigillata et superscripta redduntur. Item quandoque aliquis digitus, vel pes aliquis pedi supponitur, vel ostenditur anulus, vel cultellus, aut aliquid aliud, prout fuit communiter ordinatum.Vide Chronicon Andrense pag. 458. 630. Chron. Vosiense cap. 45. Guill. Prynneum in Libertatib. Eccl. Angl. tom. 3. pag. 344.
quod non est factum in forma aliorum Cirographorum, factorum in curia domini regis, et quod sigillum appositum est illi Cirographo, et similiter quod non fit mencio in Cirographo in cujus regis tempore factum fuit.
Tenent etiam totam terram de Stelden per Cartas Divisas.
Contractus per Chartas Partitas.
Scriptum per chirographum divisum, in Chron. Andrensi pag. 460.
Pactio per Chirographum divisum roborata, pag. 484. 526. 630.
Chartæ per alphabetum Divisæ, quia, ut supra observatum, qua parte dividebatur pergamenum, literæ majusculæ alphabeti descriptæ erant. Regestum Constabulariæ Burdegal. fol. 129 :
Stephanus Notarius Aginnensis, qui scripsit duas Chartas Partitas per alphabetum consensu utriusque partis. Instrumenta per alphabetum Divisa,in Charta ann. 1205. tom. 8. Spicilegii Acheriani pag. 225. Vetus Notitia Judicati apud Rocchum Pirrum in Archiepisc. Messan. pag. 311 :
Et fecimus instrumentum Episcopo et Domino Gilberto cum alphabeto cum incausto rubeo de donatione et contractibus.Fori Oscæ Jacobi I. Regis Aragon. ann. 1274 :
Divisio vero debet fieri cum instrumento publico per alphabetum diviso.Raimundus Montanerius in Chr. Regum Aragon. cap. 216 :
E daço llevaren Cartes publiques partides per A. B. C. que sen portaren, etc.
Cyrographe endenté, in Charta Edward. I. reg. Angl. ann. 1291. in Rotul. Scot. tom. 1. pag. 1 :
Vous mandons que le dit chastel de Berewyk livrez e baillez à nostre feel e leel W. de Beauchamp, nostreseneschal, ensemblement ou les armures e tot le autre estor de meymes le chastel, que vous voudrez liverer par Cyrographe Endenté entre vous e li à fere et seelé de vos seaus, etc.
de Sempringampag. 703 :
Omnes autem Cartæ, quæ dantur de domibus nostris, scribantur duplices in Modum Cyrographorum, et altera pars remaneat penes domum sigillata sigillo accipientis.Hovedenus pag. 745 :
Præstita et Chartæ præstitorum fiant in modum Chirographi, et altera pars remaneat Judæo, etc.
Aliquando facit quis scripturam sibi ipsi et alii, et contra se et pro se, quæ communis est,... et talis scriptura dicitur Charta Cyrographata, quæ scinditur per medium, et una pars remanet parti uni, et altera alteri.Vide tom. 2. Monastici Angl. pag. 442.
Charta Chirograffata, apud Th.
Madoxpag. 309. Formularis Anglic.
Ut autem hæc omnia rata permaneant, scripto Chirographisato commendata sunt ; cujus quidem scripti medietatem, sigillo supradicti Comitis Hannoniæ et Marchionis Namurcensis roboratam, Ecclesia B. Waldetrudis sibi reservavit, aliam vero scripti medietatem sigillo B. Waldetrudis signatam sæpe nominatus Comes sibi retinuit. Scriptum Chyrographisatumsimili modo explicatur in Litteris anni 1182. apud Marten. tom. 1. Anecd. col. 620. et in aliis Litteris ann. 1176. apud eumd. Marten. Ampliss. Collect. tom. 1. col. 897. ubi
Cyrographizarumhabetur pro
Chirographizatum. Vide Caudatæ Literæ.
de Henghamin Præfat. ad Summam magnam.
Cyrographarii, Chirographorum, seu
Chartarum chirographatarumscriptores, in Fleta lib. 2. cap. 36. § 1. Alii sunt
Chirographariiapud Jurisconsult.
Cyrographarius, legitur in voce Diche.
Providere volentes.... fraudibus, quæ ex eorum evenit Cirographis,... eisdem auctoritatem præstitimus et præstamus, ut sigillum habeant, quo utentur et uti valeant ad convenciones omnes coram eis initas, sigillandas, necnon recogniciones et alia explectamenta quæcumque, quæ ex eorum causis seu subditorum ipsorum vel aliorum quorumcumque, poterunt evenire.Lit. ann. 1368. tom. 5. earumd. Ordinat. pag. 135. art. 36 :
Obligations et reconnoissances qui se passeront devant eschevins, qui jadiz soloient estre faictes par Chirograffe, se feront par lettres soubz le scel as causes de la ville. Cirographe,in Lit. ann. 1370. ibid. pag. 375. art. 6.
- , χειρόγραφον, a handwriting, hand: quo me teste convincas? an chirographo?: chirographum primorum imitatus est. —An autograph: Caesaris chirographa defendere: falsa chirographa, forgeries.
CHIRO´GRAPHUMthe Latin equivalent of the Greek word χειρόγραφον, means, in its original and widest sense, a document in the handwriting of a person interested in the truth of the facts contained in it: it is used in this general sense by Cicero without reference to legal transactions (cf. Cic. ad Att. 2.20, 5; Phil. 2.4, 8); it was, however, a means of securing evidence against a debtor (cf. Cic. ad Fam. 7.18, cautionem chirographi mei), and so it came to signify specially a written acknowledgment of a debt. In Cicero's time the usual term for an instrument which contained an acknowledgment of a debt, was not chirographum, but syngrapha (συγγραφή) (Cic. pro Rabir.Post. 3; de Har. Resp. 13 ; Phil. 2.37, 95 ; ad Att. 5.21, 11, 6.1, 2). Syngraphae appear to have been common securities for debts in the provinces, and were of Greek origin. According to the statement of the Pseudo-Asconius (ad Cic. in Verr. 2.1, 36), a syngrapha was a particular kind of chirographum; it differed from other chirographa in that a debt acknowledged in it was presumed to exist, whether there had been any real value received or not, whereas other chirographa were not binding unless they were acknowledgments of actual debts for money received. Hence, if Asconius is to be believed, the syngrapha was a written obligation, but the mere chirographum was not. Asconius points out as another characteristic of syngraphae, that they were executed by both parties, not simply by the debtor, and that they were taken charge of for both parties instead of creditors having the exclusive right to their custody.
The distinction made by Asconius between the legal effect of syngraphae and chirographa is shown by the superior authority of Gaius (3.134) not to be well founded. It is thought that Asconius-who, as Niebuhr has shown, cannot have written earlier than the fourth century--misunderstood the allusions of Cicero to syngraphae, and so attached an exceptional importance to them (Savigny, Verm. Schr., vol. i. d<*> Litt. Obl.). Gaius, in the passage above referred to, after describing the Roman literal contract, which was made by transcriptive entries in a family account book (codex), proceeds to say: There appears to be another literal obligation created by chirographa and syngraphae, which were written acknowledgments of debts or promises to pay, unaccompanied by stipulation, a mode of contract proper to aliens. According to the ordinary interpretation of this passage, Gaius is here referring to particular forms of contract current among aliens. Gneist, however, supposes that Gaius is pointing to a general distinction between Roman and Greek law. In Roman law a written agreement was not actionable in itself, but only evidence of a stipulation having been entered into. In Greek law, on the other hand, informal written agreements were enforceable; so Gaius intends to say in this passage, that among aliens any written acknowledgment of a debt was actionable without a stipulation. This principle of Greek law, if it was one, was never adopted into Roman. In the legislation of Justinian the term syngrapha does not occur; and chirographum does not mean, as in the above passage of Gaius, a written contract, but is equivalent to cautio, an evidentiary document containing the terms of a stipulation or loan or a receipt on account of payment of a debt. The words instrumentum and epistola are used in a similar sense. But though a cautio or chirographum of a debt was not binding as a contract, its existence was presumptive evidence of a debt, if the debtor allowed it to remain in the creditor's hands for a certain period. Justinian in his Institutes (3.21) goes so far as to say, that after the prescribed period the debtor is bound by his writing; but the accuracy of this statement is much questioned. So again a chirographum of a stipulation was presumptive evidence of a stipulation having been entered into (Inst. 3.19.12).
Precautions were taken for securing such documents as chirographa against falsification [CAUTIO ; FALSUM ]. The formal requisites, if any, for the validity of chirographa. and syngraphae cannot be determined. According to Gneist, the word συγγραφὴ did not signify among the Greeks any particular form of written contract, since the words συνθήκη and συμβόλαιον are used as synonymous with it; it was usual, however, to seal obligations in writing and to entrust them to a third party. At a later time the word χειρόγραφον, especially in its Latin form, came to be used; but between syngraphae and chirographa, Gneist thinks, there was no essential difference, both being documents of an informal character, not requiring seals or the attestation of witnesses as essentials to their validity. It seems probable that at one time the syngrapha was a common act of creditor and debtor; but a chirographum might be the act of the debtor alone. If it could be supposed that a passage extracted by Heimbach from the MS. of a dictionary written in the 13th century rested on any early authority, there would be some analogy between the form of a syngrapha and an old English deed of indenture. The extract is as follows:--Nota, quod chirographus et syngraphus saepe accipitur indifferenter. Differunt tamen proprietate, quod chirographus dicitur conscriptio manuum seu cautio, quae fit propria manu debitoris et committitur creditori; syngraphus dicitur conscriptio in duorum scilicet scripto. Antiquitus enim creditor et debitor insimul in ligno vel in charta scribebant et nomen debitoris et nomen creditoris et testes et summam pecuniae; et in medio hoc sibi syngraphum capitalibus locis et per medium dividebant. Postea si creditor plus exigeret, quam deberet, vel si debitor denegaret depositum, uterque afferebat partem, quam habebat, ut duae partes convenirent, et id propterea syngraphum dictum est. Syngraphus et dicitur nomen aliquod vel scriptura in re aliqua confirmanda scripta. Sic in cartis publicis omnino non usus tantum scribit, sed plures, ad confirmationem chartae. (Heimbach, Creditum, § 520.) (Gneist, Die Formellen Verträge; Heimbach, Creditum, § 498, &c.; Walter, Gesch. desRöm. Rechts, § § 606-608; Puchta, Inst. 3.274; Danz, Lehrbuch der Gesch. desRöm. Rechts, § 60; Savigny, Verm. Schriften, vol. i. de Litt.Obl.)
[E.A.W](χειρόγραφον). A word which meant first, as its derivation implies, a hand writing or autograph. In this, its simple sense, χείρ in Greek and manus in Latin are often substituted for it.
Like similar words in all languages, it acquired several technical senses. From its first meaning was easily derived that of a signature to a will or other instrument, especially a note of hand given by a debtor to his creditor. In this latter case it did not constitute the legal obligation (for the debt might be proved in some other way); it was only a proof of the obligation.
According to Asconius (in Verr. iii. 36), chirographum, in the sense of a promissory note, was distinguished from syngrapha; the former was always given for money actually lent, the latter might be a mere sham agreement to pay a debt which had never been actually incurred. The chirographum was kept by the creditor, and had only the debtor's signature; the syngrapha, on the contrary, was signed and kept by both parties. See Cautio; Falsum.
In the Latin of the Middle Ages, chirographum was used to signify tribute collected under the sign-manual of a person in authority, similar to the briefs and benevolences of former times in Great Britain. It was also used, till comparatively recent times, in the English law for an indenture. Duplicates of deeds were written on one piece of parchment, with the word chirographum between them, which was cut in two in a straight or wavy line, and the parts given to the care of the persons concerned. By the canonists, as Blackstone remarks, the word syngrapha or syngraphus was employed in the same way, and hence gave its name to these kinds of writing.