choua
Cohua, Gall.
Chouagium, vulgo
Chouispensitari solitum, ut
Cohuagium. Charta ann. 1251. tom. 1. Probat. Hist. Brit. col. 948 :
Deventum est ad concordiam in hunc modum, quod prædictam Chouam faciemus in platea coram ecclesia, ubi stallagia erant.... Et illa die nullus intrabit Chouam, causa emendi vel vendendi. Item volumus et concedimus pro nobis et nostris hæredibus, quod de blado priorum de Trinitate, de Bodieuc et de S. Leviano Chouagium non solvatur.... Concedimus quod si contingat prædictos priores aliquid emere infra CohuamAlia ann. 1283. ibid. col. 1067 :(sic) prædictam ad usus suos proprios, quod de hujusmodi solvere non teneantur Cohuagium(sic) nec costumam.
Et est acordé entre le duc et nous que nous aurons la moitié des Choes de Dinant.Infra semel et iterum
Chouelegitur. Charta Joan. de Couciaco dom.
de Pinonann. 1248. in Reg. 74. Chartoph. reg. ch. 116 :
Quittamus quemdam redditum, quem habebamus in dicta villa de Pinon, qui Chouage vulgariter appellatur.Perperam
Chouage, pro
Corvage, in Recogn. feud. ann. 1348. ut videre est infra in
Corvagium. Vide Cohuæ.