Chrestus
Chrestus, i, m.
- A mutilated form for Christus, Lact. 4, 7, 5; hence, Chrestiani, instead of Christiani, was used by many; cf. Tert. Apol. 3 fin.—
- II A Jew at Rome under the emperor Claudius, Suet. Claud. 15; v. the commentt. in h. l.—
- III A slave or freedman of Cicero, Cic. Fam. 2, 8, 1.
Chrēstus, ī, m. (Χρηστός), I) Name eines Freigelassenen od. Fremdbürgers, Suet. Claud. 25, 4. – II) irrtümlich (zur Kaiserzt.) = Christus, s. Suet. Claud. 25, 4. Lact. 4, 7, 5 (dazu Bünemann); vgl. Ruperti Tac. ann. 15, 44, 2. – u. dav. Chrēstiānus, = Christianus, Tert. apol. 3.
Chrēstus (-os), ī, m. (Χρηστός), ¶ 1 nom dʼhomme : Cic. Fam. 2, 8, 1 ¶ 2 le Christ : Suet. Claud. 25, 4 ; Lact. Inst. 4, 7, 5.
Nec inde debetis acediari, si de his loquor, quæ scitis, quia nihil possum loqui de scripturarum tramite, saltem si sit Chreston, quod nesciatis.