circumlator
circumlātor, ōris, m. [circumlatus],
- one who carries about (post-class.), Tert. adv Marc. 1, 19; 1, 21 fin
circumlātor, ōris, m. (circumfero), der Herumträger, Tert. adv. Marc. 1, 19 u. 21. Porphyr. Hor. de art. poët. 319.
circumlātŏr, ōris, m. (circumfero), celui qui porte çà et là : Tert. Marc. 1, 19.