circumsido
circumsido, to besiege
Could not find circumsidente in Logeion dictionaries.
circumsidente Verb: present active participle masculine ablative singular, Verb: present active participle neuter ablative singular, Verb: present active participle feminine ablative singular of circumsido
circum-sīdo, ĕre, v. a.,
- to set or place one’s self around in a hostile manner, to besiege (several times in Livy; elsewhere rare): Plistiam, Liv. 9, 21, 6; 36, 13, 7; 41, 19, 10; 42, 56, 5: regem urbemque Philippopolim, Tac. A. 3, 38.
circum-sīdo, sēdi, sessum, ere, (feindlich) einen Ort od. jmd. umlagern, umzingeln, in Belagerungszustand setzen, oppidum, Sall.: cum circumsessuri Capuam viderentur, Liv.: Plistiam, socios Romanorum, Liv.: regem urbemque, Tac. – übtr., a lacrimis omnium circumsessus, bestürmt, Cic. Cat. 4, 3: u. so muliebribus blanditiis circumsessus, Liv. 24, 4, 4.
circumsīdō, (15) ĕre, tr., établir un blocus autour de : Liv. 9, 21, 6 ; 36, 13, 7 ; Tac. Ann. 3, 38.
circum-sīdō —, —, ere,
- to besiege: Plistiam, L.: oppidum, S.