circumspectus
circumspectus, well considered, guarded
circumspectus2, a looking about, regarding
circumspectus, a, um, v. circumspicio, P. a.
circumspectus, ūs, m. [circumspicio].
- Prop., a looking around eagerly, cautiously; a spying, searching around (rare but class.): cervix flexilis ad circumspectum, Plin. 11, 37, 67, § 177: (natura) circumspectum omnium nobis dedit, Sen. Ot. Sap. 5 (32), 4.—
- B Trop.: malique In circumspectu stat sine fine sui, Ov. Tr. 4, 6, 44: ut distineret regem ab circumspectu rerum aliarum, consideration, Liv. 44, 35, 16.—
- II Meton., a view around: facilis est circumspectus, unde exeam, quo progrediar, * Cic. Phil. 12, 11, 26: eo se progressos, unde in omnes partes circumspectus esset, Liv. 10, 34, 10.
1. circumspectus, a, um, PAdi. m. Compar. u. Superl. (v. circumspicio), I) überlegt, besonnen, a) passiv, v. Lebl.: verba non c., Ov.: interrogatio c., Quint.: iudicium c., Quint.: circumspectiore curā, Oros.: circumspectissima sanctio decreti, Val. Max. – b) aktiv, umsichtig, v. Pers. (Ggstz. inconsultus, temerarius), canes assidui et c., Col.: est circumspecti hominis etc., Cels.: sive aliquis circumspectior est, Sen. – II) beachtenswert, ansehnlich, ausgezeichnet, honor, Val. Max.: circumspectus genere, Amm.
2. circumspectus, ūs, m. (circumspicio), I) das Umherblicken, Umherspähen, cervix flexilis ad circumspectum, Plin. 11, 177: natura circumspectum omnium nobis dedit, das U, nach allen Seiten, Sen. de otio sap. 32, 3. – übtr., das allseitige, umsichtige Erwägen einer Sache, die Aufmerksamkeit auf etw., detinere alqm ab circumspectu rerum aliarum, Liv. 44, 35, 16: malique (mens) in circumspectu stat sine fine sui, Ov. trist. 4, 6, 44. – II) der Umblick, eo se progressos, unde in omnes partes circumspectus esset, Liv. 10, 32, 10. – m. folg. indir. Fragesatz, facilis est circumspectus, unde exeam, quo progrediar, quid ad dextram, quid ad sinistram sit, Cic. Phil. 12, 26.
1 circumspectus, (14) a, um, ¶ 1 part. de circumspicio ¶ 2 pris adjt , a) circonspect, prudent : circumspectus et sagax Suet. Claud. 15, 1, prudent et avisé, cf. Sen. Rhet. Contr. 7, 5, 11 ; b) discret, réservé : verba non circumspecta Ov. F. 5, 539, paroles inconsidérées ; c) remarquable : Amm. 14, 6, 6 || circumspectior Sen. Nat. 5, 1, 5 ; circumspectissimus Suet. Tib. 21, 3.
2 circumspectŭs, (14) ūs, m. , action de regarder autour : cervix flexilis ad circumspectum Plin. 11, 177, cou flexible qui permet de porter ses regards de tous côtés || possibilité de voir tout autour : Cic. Phil. 12, 26 ; Liv. 10, 34, 30 || [fig.] in circumspectu sui mali Ov. Tr. 4, 6, 44, dans la contemplation de son mal.
- 1. met overleg, voorzichtig [verba];
- 2. omzichtig, bedachtzaam, bezonnen [homo].
- 1. het om zich heen kijken, om zich heen spieden, rondkijken; uitzicht;
- 2. (metaf.) beschouwing, overweging [rerum aliarum].
circumspectus , a, um. part. p. c. s. v. circumspicio.
人所悟謹愼者。Verba non circumspecta 冒失而言。
Suggest a Translation
See an image
人所悟謹愼者。Verba non circumspecta 冒失而言。
Suggest a Translation
See an image
circumspectus (1) adj.
- P. of circumspicio, well considered, guarded: verba, O.
circumspectus (2) ūs, m
- circumspicio, a looking about, regarding: ut distineret regem ab circumspectu rerum aliarum, consideration, L.—A view around, outlook: facilis est circumspectus, unde exeam: eo, unde circumspectus esset, L.