circumsisto
circumsisto, to take one’s stand around, surround, stand around
Frieze-Dennison Vergil
circumsistō, stetī, 3, a. and n.: to take one’s stand around; gather round; assail, surround, 8.490.
Could not find circumsistere in Logeion dictionaries.
circumsistere Verb: present passive imperative 2nd singular, Verb: present active infinitive, Verb: present passive indicative 2nd singular, Verb: future passive indicative 2nd singular of circumsisto
circum-sisto, stĕti (Caes. B. G. 3, 15 Oud. N. cr.; 4, 37; Curt. 15, 9, 10; Verg. A. 2, 559; Tac. A. 15, 15; id. H. 4, 79; cf. circumsto; rarely circumstiti, Tac. H. 3, 31), 3, v. a., to place one’s self or take one’s stand around a person or thing, to surround, go or stand around (class.; most freq. in the histt.; in Cic. perh. only once).
- α With acc.: quid me circumsistitis? Plaut. Men. 5, 7, 9 (998); so * Cat. 42, 10; Caes. B. G. 5, 7 fin.; 7, 5; id. B. C. 1, 20; id. B. G. 4, 26 Oud. N. cr.; Liv. 1, 28, 7; 1, 51, 8; 2, 2, 8; Curt. 7, 5: ipsumque domumque, Verg. A. 8, 490 al.; so, naves, Caes. B. G. 3, 15: curiam, Liv. 2, 23, 11; Tac. A. 5, 4: lectum, id. ib. 14, 8: vias, id. ib. 15, 15: signa sua, id. H. 2, 41.—Pass.: ne ab omnibus civitatibus circumsisteretur (Caesar), Caes. B. G. 7, 43; Ap. Dogm. Plat. 2.—
- β Absol.: circumsistamus, Plaut. As. 3, 3, 28 (618): haec cum maxime loqueretur, sex lictores circumsistunt (sc. loquentem), Cic. Verr. 2, 5, 54, § 142: circumstiterant victores, Tac. H. 3, 31: circumsistentia tecta, Jul. Val. Rer. Gest. Alex. 3, 42; cf. also circumsto.
circum-sisto, stetī od. (seltener) stitī, ere, um jmd. od. etwas sich stellen, herumtreten, jmd. od. etwas umstellen, umringen, I) im allg.: alqm, Caes.: signa sua, Tac. – im Passiv, fortitudo circumsistitur hinc audaciā inde timiditate, Apul. – absol., circumsistamus, alter hinc, hinc alter appellemus, Plaut.: cum paucis militibus circumsistens, Caes. – v. Lebl., circumsistentia tecta, die umstehenden Häuser, Iul. Val. 3, 42 (24). – II) insbes., feindlich umstellen, umringen, rings bedrängen, plures paucos circumsistebant, Caes.: armati circumsistunt ipsumque domumque, Verg.: naves, Caes.: lectum, Tac.: navem eius tribus quinqueremibus, Liv. – im Passiv, circumsisti ab omnibus civitatibus, Caes. – absol., haec cum maxime loqueretur, sex lictores circumsistunt, Cic.: circumstiterant viatores, Tac. hist. 3, 31. – übtr., anceps proelium Romanos circumsteterat, Liv. 25, 34, 10: at me tum primum saevus circumstetit horror, Verg. Aen. 2, 559: circumsteterat Civilem et alius metus, Tac. hist. 4, 79.
circumsistō, (11) stĕtī (stĭtī rare, cf. Tac. H. 3, 31 ), ĕre, ¶ 1 intr., sʼarrêter autour, auprès : Pl. As. 618 || se tenir auprès, autour : Cic. Verr. 2, 5, 142 ; Cæs. C. 2, 42 ¶ 2 tr., entourer : eum omnes Arverni circumsistunt Cæs. G. 7, 8, 4, tous les Arvernes sʼempressent autour de lui || [en part.] entourer pour attaquer : Cæs. G. 7, 43 || [fig.] envelopper, envahir : me circumstetit horror Virg. En. 2, 559, lʼépouvante sʼempara de moi.
➳ les formes du pf. steti confondues avec celles de circumsto.
- 1. gaan staan om, insluiten, omringen (m. acc.);
- 2. (vijandel.) insluiten, omringen, omsingelen; ➤ plures paucos circumsistebant;
- 3. (metaf.) bedreigen; ➤ magnus terror circumsistebat muros.
circumsisto , is, stiti, stitum, sistere. n. 3. (eum.)
在左右。圍之。Ne civitas circumsisteretur 防敵圍府城。
Suggest a Translation
See an image
在左右。圍之。Ne civitas circumsisteretur 防敵圍府城。
Suggest a Translation
See an image
circum-sistō stetī or stitī, —, ere
- (in perf.like circumsto), to take one's stand around, surround, stand around: hominem, Cs.: cum singulas binae naves circumsteterant, Cs.: curiam, L.: sex lictores circumsistunt: circumstiterunt viatores, Ta.