circumstantionabilis

circumstantionabilis , able to be conditioned (by circumstances). objectum a quo specificatur primo actus, ut dicatur bonus ex genere actus, ~is ulterius aliis circumstanciis, ut sit plene moralis Duns Ord. I 178 (cf. ib. 197: amare aut desiderare objectum cognitum, et hoc sic vel sic ~e, est vere praxis).