clarisonus
clarisonus, clear-sounding, loud
clārĭ-sŏnus, a, um, adj. [clarus],
- clearsounding, loud, distinct (poet. and rare): vox, Cat. 64, 320; 64, 125: aurae Aquilonis, Cic. Arat. 280.
clārisonus, a, um (clarus u. sono), helltönend, voces, vox, Catull. 64, 125 u. 320: aurae, Cic. Arat. 280.
clārĭsŏnus, (15) a, um (clarus, sono), clair, retentissant : Catul. 64, 125.
clārisonus
adj.
- clarus + SON-, clear-sounding, loud: vox, Ct.: aurae, C.poet.