clibanarius
clībănārĭus, ii, m. [clibanus],
- a soldier clad in mail, a cuirassier, Lampr. Alex. Sev. 56; Amm.16, 10, 8; Eutr. 6, 7, 9.
clībanārius, a, um (clibanus), I) zur Backpfanne gehörig, subst., clībanāriī, ōrum, m., die Pfannenbrotbäcker, Corp. inscr. Lat. 4, 677 (wo synk. Nom. clibinari). – II) zum Küraß (* clibanus) gehörig, a) v. Pers., mit dem Küraß gepanzert, cataphractarii mit u. ohne equites, gepanzerte Reiter, Lampr. Alex. Sev. 56, 5. Amm. 16, 10, 8 u. 16, 12, 21. Nazar. pan. 22, 4. Eutr. 6. 9, Veget. mil. 3, 24. p. 116, 3 L. Notit. dign. orient. 4 u. 5: scutarii c., Cod. Theod. 14, 17, 9. Not. dign. orient. 10: comites c., ibid. 4. – b) v. Lebl., subst., clībanāria, ae, f. (sc. officina), die Küraßfabrik, Not. dign. orient. 10. Not. dign. occ. 8.
1 clībănārĭus, a, um (clibanus 1), de tourtière : -arĭī, ōrum, m. , boulangers [cuisant le pain dans une tourtière] : CIL 4, 677.
2 clībănārĭus, ĭī, m. , soldat couvert dʼune cuirasse : Amm. 16, 10, 8 ; Lampr. Al. Sev. 56, 5.
Item procurabo quod Clibanarii pistores et tricoli emant et vendant cum uno stario tantum, et non plus debeant retinere.Hinc videtur conjici posse Clibanarium et pistorem non unum idemque esse, ut notat supra Henschelius.