climax
clīmax, ăcis, f., = κλῖμαξ (a ladder),
- a rhetorical figure, consisting in a gradual increase in force of expression, a climax (pure Lat. gradatio), Mart. Cap. 5, § 536 (in Quint. 9, 3, 54, used as Greek, and transl. by gradatio).
clīmax, acis, f. (κλιμαξ, Treppe), als rhet. Figur, die Steigerung, die Klimax (rein lat. ascensus u. gradatio), Lucil. fr. b. Serv. Verg. Aen. 9, 573. Mart. Cap. 5. § 536. Isid. 2, 21, 4.
[Paulus ] Romanis concatenato scemate scribens [cf. ], cui Graecorum grammatici ‘~ax’ vocabulum indiderunt–5 Rom. v 4
clemax, scema
†climate [? l. climace ] miserabili descenditis, cum divine pietatis diffidencia prudencie proprie producit innisum, innisus vero prudencie proprie sollicitudinem generat terrenorum [etc. ]
electuaria sint ‥ dyaciminum, ‥ ~ax Hermetis et ea que ventositatem excludunt
1 clīmax, ăcis, f. (κλῖμαξ), climax, gradation [rhét.] : Capel. 5, 536 ; [mot grec d. Quint. 9, 3, 54 ].
Climax
(κλῖμαξ). (1) A ladder or staircase. (See domus; scalae.)
(2) An instrument of torture. See tormentum.